0
De blauwe kiel aan zijn pezige lijf. Pet op een oor. De brandende zon… Het verlangen naar water. Nog even wachten, het is nog te vroeg. In de schaduw ligt de knapzak met daarin een stevige homp brood. Uit de achterzak van zijn broek haalt hij een baal shag. Bijna […]
Eten & drinken, Mensen, Studie & werk
Een trekje
Eten & drinken, Mensen, Poëzie
Polonaise naar de dood
Je dobbert eenzaam op een vlot in de oceaan Toch is er niets te drinken Er is voedsel genoeg in de wereld Maar broeders en zusters lijden honger Talloze kroegen met overvolle terrassen De drank is niet aan te slepen Zwervers en alcoholisten Vergaan van de dorst Er zijn eindeloos […]
Communicatie
Dorst
De strandstoel stond al naast de voordeur te wachten op transport, vergezeld van de strandtas met alle overige strandspullen. Het bier was apart verpakt in de handige, altijd koelende koeltas, die bestand zou moeten zijn tegen de grootste hitte. Dat was tenminste wat de reclame haar toch had laten weten. […]
Familie
Ik ben weer helemaal de oude
Het is koopavond. In het schemerdonker vind ik de winkel waar ik mijn groente wil halen. Het is er druk en benauwd. Met moeite reken ik mijn witte kool in het gedrang af bij de kassière. Eenmaal buiten is het licht fel. Dan zie ik mijn moeder een winkel inlopen. […]
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Dorst
“Vandaag niet, misschien morgen,” fluistert hij. Hij haalt diep adem. Hij kijkt in de spiegel en trekt zijn stropdas recht. Kleine zweetdruppels verraden zijn onzekerheid. Dertig jaar heeft hij alles aangekund met behulp van zijn vriend. Niets was te moeilijk of niet te overzien. Ruim een jaar heeft hij geknokt […]
Mensen, Poëzie
Fanfare
In de verte hoor ik al het schelle getoeter. Het onmiskenbare geluid van een fanfare. Misschien niet altijd even zuiver, en ook wel heel erg luid. ‘Wat zegt u mevrouw?’ ‘Ja ze maken wel een hoop lawaai.’ Maar wat een gezellige boel. Volgens mij is dat hun enige doel. Musiceren […]
Eten & drinken, Familie, Fictie
Rampspoed
U kunt zeker wel zien dat ik naar een begrafenis moet. Het is verschrikkelijk, mijnheer. Mijn twee broers zijn van de week samen overleden. Ze waren nog maar tweeënzeventig. Een spookrijder. Ze waren net naar de slijter geweest met zijn tweeën. Dat deden ze wel vaker. Met zijn tweeën naar […]
Communicatie
Een koud biertje
Inmiddels hebben we al 40 km gefietst. Het is een heerlijke, zomerse dag en het wordt tijd om ergens een terrasje te zoeken. Op de vraag van mijn vriendin: ‘Zullen we gaan lunchen’, antwoord ik gretig: ‘Ja, ik heb honger’. Zoals gewoonlijk pareert mijn vriendin het steevast met: ‘De mensen […]
Familie, Mensen
Die goeie ouwe tijd (2)
Iemand vond het nodig om die toestand met mijn twee zoons weer eens op te rakelen. Nou moet je weten dat de oudste altijd al bloeddorstig was. Eva heeft hem jaren aan de borst gehouden – wisten wij veel – en toen zijn eerste tandjes kwamen wist hij haar goddelijke […]
Communicatie, Cultuur, Eten & drinken, Fictie
Een dorstige wandeling
‘Weet je ook dat wij vanaf deze heuvel uitkijken over de droogste en dorste streek van Nederland? Het dorp hier beneden heet niet voor niets Laagdorst.’ ‘O zo. Waar heb je die wijsheid vandaan?’ ‘Heel eenvoudig. Ik kom uit Middendorst en mijn vrouw uit Hoogdorst. Als we straks flink doorstappen, […]
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Schipbreuk
Het valt soms op. Op het journaal. Iemand die vertelt dat hij dorst had. Dat er geen drinken was aan boord. Tot zover wil en kan ik hem geloven. Hij heeft me overtuigd. Ik voel mee, naar beste vermogen. Ik zie de zee, eindeloos, zonder oevers. Ik voel de wanhoop, […]
Mensen
Bloeddorstig
Onlangs werd Philippe kasteelheer. Hij kocht een chateau aan de rand van de stad. Opgetrokken in eclectische stijl, met markante kantelen en een klokkentoren incluis. Dit heuglijke feit moest gevierd worden. Eenzelvig, gezeten in zijn Chesterfield, liet hij de champagne rijkelijk vloeien. Uitkijkend over de vijver, stak hij nog maar […]
Eten & drinken, Mensen
Die goeie ouwe tijd
‘In mijn jonge jaren kende ik honger noch dorst, want er was eten en drinken in overvloed. Gratis nog wel. Ziek en zeer en pijn en kou en noem maar op – bestond niet. Ik had geen kleren nodig, geen pleisters, geen psychiater. Er was vrede en zelfs de meest […]
Communicatie
Zonder aanzien des persoons
Barbara is kortgeleden aan staar geopereerd. ”Beide ogen in één keer. Fluitje van een cent,” durft ze tegen de rechercheur te verklaren. Deze meent redenen te hebben om aan te nemen, dat Barbara uit de 40 voorgelegde foto’s haar verkrachter des te beter zal herkennen. Helaas niet. Om 40 foto’s […]
Column, Maatschappij, Mensen
Over leven
Zijn gevlekte handen lagen roerloos op de sprei met het vertrouwde wafelreliëfpatroon. De bezuinigingswoede had de ziekenhuisspreien nog niet getroffen. Hij lag aangesloten op de monitor die zijn hartslagen bewaakte. Via een infuus kreeg hij vocht toegediend. Zijn hersenen werkten nog prima. Telkens draaide hij de film in zijn hoofd […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties