Het milde winterzonnetje straalt vol trots en liefde over het korrelige asfalt van de polderweg.
De bomen staan statig op een rij en voelen het gele zonlicht over de takken glijden. Het zachte zonnegoud dat zich in de lucht met het fraaie blauw vermengt om zo een intens diepe paarse kleur te vormen. Langzaam valt de avond in.
Op die polderweg wandelt een man met de handen diep in de zakken om ze te beschermen. De wind maakt dat hij het zonnetje niet opmerkt. In de verte hoort hij gekwetter, niet van vogels, maar van zijn vrouw. Zij vertelt hele verhalen over kruinen, de kruinen van de bomen. Had hij nu maar een muts tegen de kou en het gekwetter.
« Ooit
PROVINCIAALSE ZEEUWSE COURANT »
« Ooit PROVINCIAALSE ZEEUWSE COURANT »
Communicatie
Winter
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Daniella of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Ooit PROVINCIAALSE ZEEUWSE COURANT »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi beschreven, leuke clou!
Dank je wel @Irma 🙂