De spiegel reflecteert mijn gezichtje, dat zich extra wit aftekent door het donkere haar dat het omlijst. Kort, een jongenskapsel bijna. Mama vindt dat ik geen geschikt haar heb voor een lang model, maar dat dit juist pittig staat.
Heel voorzichtig streel ik het, van mijn weerbarstige kruin tot de pieken in mijn nek. Mijn dierbare haar met kuren.
Als ik de voetstappen van mama hoor, veeg ik mijn tranen weg. Ze trekt mijn beddengoed recht en verwijdert tersluiks een pluk haar van mijn kussen. Ik zie het toch.
Zwijgend pakken we mijn koffertje. Mama drukt een kus op mijn voorhoofd. Er glinsteren tranen in haar ogen.
‘Het komt vanzelf terug, mam, dat zei de dokter toch? Misschien wel krullen.’
Erg aangrijpend verhaal, goed geschreven.
Ze trekt mijn bed recht – bedoel je beddengoed? Of ligt ze in een ziekenhuisbed dat schuin gezet kan worden?
Dank je wel, hekate! Het meisje is nog thuis en gaat voor tweede kuur naar ziekenhuis. Ik zal er beddengoed van maken. Het is mijn eigen verhaal.
Wat een aangrijpend stukje @Irma
Een groot drama wordt heel subtiel en ingehouden verteld.
<3
Wat een ontzettend indrukwekkend verhaal Irma. Mooi, direct en zonder poespas geschreven. Ik krijg er kippenvel van.
<3
Dank jullie wel @Karin en Nel!
Prachtig,Irma!
<3 🙂
Emotioneel , zonder sentimenteel te worden.
Hartje!
Chris
@Irma, ik voeg mij bij degenen die je al complimenteerden met deze pakkende 120w. Een vraagje. Waarom zeg je ‘gezichtje’? Wil je hiermee onderstrepen dat het om een kind gaat? Dat is duidelijk in de tekst. Een hartje.
Heel mooi, Irma! Voor mij is dit een perfect voorbeeld van Show, don’t tell. <3
Wat een mooie reacties allemaal, ik ben er stil van. Dank jullie wel.
Hartverscheurend. Volgens mij recht uit je hart en ziel geschreven.
Geïnspireerd op de jeugdfilm Achtste-groepers huilen niet?
Anders zou je die een keer moeten zien.
Ik zie bij dit verhaal dus het meisje uit de film voor me en dan lijkt ze me te oud om ‘gezichtje’ te zeggen.
Toch heel mooi beschreven.
Lieve Levja en Lousje, idd recht uit mijn hart. Ik was 15 toen ik een serie zware chemokuren moest ondergaan. Dat ik kaal werd vond ik afschuwelijk en de arts zei: met kerst heb je weer een bos krullen. Misschien dat ik dit daarom zo kon schrijven. Dank jullie wel. Enne 8ste groepers wil ik nog steeds eens zien, maar het lijkt me zo heftig. Gezichtje zal ik wijzigen.
Zo, daar krijg ik tranen van, Irma. Eigen ervaring, daar kan geen film tegenop.
Knap om in 120 woorden zo dichtbij te komen !!!
Ontroerend en mooi stukje! <3
Prachtig, prachtig, prachtig!!!
Ik vond gezichtje wel wat hebben, Irma, i.t.t. Mili. Normaal ben ik terughoudend met verkleinwoorden, maar in dit geval drukt het de broosheid en kwetsbaarheid van het meisje sterker uit. Juist het contrast tussen haar dapperheid en haar lot maakt dit zo mooi.
Je proeft angst, hoop, onzekerheid tussen de regels door. Zo hoort schrijven te zijn. Hier wil ik er meer van lezen.
Dank jullie wel. @Leo, nou weet ik het ook niet meer: gezicht of -je… Ik voel zelf ook meer voor gezichtje. In de spiegel zag ik een heel klein, smal, wit bekkie… Enne heel erg bedankt voor je complimenten. Ik hoop idd meer in deze stijl te gaan schrijven.
Raak!
Twijfel niet over gezichtje. Voor jou voelt het goed.
Heel sterk verhaal Irma. Haar met kuren, maar kuren natuurlijk ook in andere zin. Van een ander zeg je makkelijker ‘haar gezichtje’ dan dat je van jezelf zegt ‘ mijn gezichtje’. Het woord ‘ gezicht’ zonder verkleining geeft het meisje ( de ik) m.i. meer kracht.
Gefeliciteerd Irma, welverdiend weekwinnaar!
Van harte @Irma Fijn dat dit diepgaande stukje heeft gewonnen.
@Irma, van harte gefeliciteerd. Je bent een zeer terechte winnaar met je mooi geschreven stukje.
Gefeliciteerd, zeer terecht dat dit verhaal gewonnen heeft!
Gefeliciteerd, Irma.
Van harte gefeliciteerd, Irma. Als het jaar nu om zou zijn, zou ik deze als jaarwinnaar nomineren. Wat heb je me met deze geraakt. Ik ga hem als voorbeeld voor Show Don’t Tell gebruiken.
Hartelijk gefeliciteerd.
Een strikje erom en bewaren, Irma.
Van harte, Irma, met deze verdiende overwinning X
Hoi Irma, complimenten voor je durf om dit op te schrijven. Wat moet dat een heftige tijd zijn geweest xxx Marian
@Irma, onovertroffen je stukje. Het viel mij meteen op, je sprong eruit! Veel succes met je verdere schrijfwerk.
Gefeliciteerd!
Chris
Bedankt allemaal voor jullie felicitaties!