Uniform met pet. Ondanks het aantal kilometers dat hij liep, hing zijn zware posttas ver voor hem op zijn dikke buik. Onder zijn uniform, waarover […]
Uniform met pet. Ondanks het aantal kilometers dat hij liep, hing zijn zware posttas ver voor hem op zijn dikke buik. Onder zijn uniform, waarover […]
Wie tegenwoordig nog met een laptoptas rondloopt is niet alleen blijven steken in de tijd waarschijnlijk is de carrière ook in het slob geraakt. Natuurlijk […]
Hoge tafels met eromheen eveneens aan de grond genagelde barkrukken. Beige met chroom, het stelen niet waard. Twee Apple-afbak-Zuidastypes zitten tegenover elkaar. Dure iPhones zonder […]
Ze werd bijna gek van zijn gedraal. “Kies er in hemelsnaam één uit, straks komen we nog te laat.” “Schat, ik begrijp dat de keuze […]
Op een feestje bij vrienden vertelde de gastvrouw mij dat kort daarvoor haar laptop in de trein was gestolen. Ze had een zeer excentrieke laptoptas […]
Wie denkt dat het apparaat iets van vergane glorie is, kan het niet meer mis hebben. Op marktplaats worden ze nog steeds aangeboden. Zelfs nieuw in de originele verpakking(?) en “gerefurbished” (gewoon gerepareerd en tweedehands) tegen prijzen die er beslist niet om liegen. Buiten dat is er natuurlijk het PWC. […]
Een Nintendo Gameboy heb ik nooit gehad. Daar ben ik toch net iets te oud voor. Wij hadden midden jaren 80 Nintendo spelletjes van de Gameboy-voorganger, de Game & Watch-generatie. Ik herinner me Oil Panic, Donkey Kong en Donkey Kong II; Oil Panic was niet eens echt leuk. Volgens mij […]
In het archief van Beeld & Geluid wordt geschrapt. Een voorbeeld kan ik niet noemen, want dan noem ik het. Wat moeten ze in godsnaam (god naar eigen keuze) met Top 40-lijsten aan? ‘Paint it black’ wordt met een lakstift bewerkt – geen zwarte. ‘She’s under my thumb’ is feministisch […]
‘De deur is open,’ schreeuwt hij. De oneindig steile trap kraakt. Op een oud bureautje een beeldbuis-tv met antenne. Hij hangt op zijn bed en staart naar zijn gameboy; de zolderkamer ruikt naar wat voorbij is, onder eeuwig stof. ‘We hebben je vader nog niet opgespoord. Je zusje komt straks […]
Verdriet, hartezeer, mistroostigheid, we lijden er allemaal wel eens onder. Ombuigen is dan vaak het advies. Ergens anders aan denken een dooddoener. Werkt averechts. Ook verdriet, hartezeer en mistroostigheid hebben bestaansrecht en functie. Waarom niet gewoon toelaten en accepteren? Ons leven is niet altijd pais en vree. Waarom het glas […]
Toen Basje vijf jaar oud was, ontving hij een prachtig kleurboek cadeau. Iedere keer dat hij buiten de lijntjes kleurde, kreeg hij geen toetje bij het avondeten. Toen dat niet meer hielp, las papa hem steeds voor straf urenlang voor uit Finnegans Wake van James Joyce. De jeugd van Basje […]
Bestellen via internet zoals vandaag eerder regel dan hoofdzaak is, was niet aan de orde, internet bestond simpelweg nog niet. Een schoonzus vroeg mij om een exemplaar te halen voor haar zoon, mijn neefje. Het dichtstbijzijnde filiaal om een gameboy te kopen was een vestiging van Dixons in Nijmegen. Uiteindelijk […]
Karel draait de fles nog eens goed rond. De hals eindigt bij Theo. ‘Nee, niet bij Theo!’, denken vier hoofden aan tafel. ‘Die laat zich zelden flessen.’ Wat de vier lichamen danig angstzweet bezorgt. Theo liegt nooit en dat gaat hij vast nu ook niet doen. Wat zal hij allemaal […]
Bij zijn wat later bleek laatste verjaardagfeestje kwam ik aandraven met een Gameboy uit zijn geboortejaar. Ik had lang op gespecialiseerde sites gezocht en tweedehandse winkels platgelopen en was maar wat fier met mijn buit. Ik wist hoe graag hij op momenten dat hij er de kracht nog voor had, […]
Draaideurpolitiek en -gedrag kent iedereen. Hetzelfde liedje dat gezongen wordt. ‘Het dorp’ van Wim Sonneveld bijvoorbeeld. Een ansichtkaart heeft thuis iedereen wel, en vaak keert deze ook nog eens terug. Weer liefs uit Londen of zoiets. Maar terug naar de kern. Wist u dat er aan draaideuren nooit klinken zitten? […]
Recente reacties