Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Familie

Vakantiegewoonte

17 februari 2015 | 120w | Lisette | 4 |

Het was voor mij als kind de gewoonste zaak van de wereld. We werden opgehaald door de vrachtwagen van mijn vaders werk om op vakantie naar zee te gaan.
Wij zaten achterin, bovenop de hutkoffers en naast de fietsen die we allemaal meenamen. Gewoon los, zonder veiligheidsgordels of helmen. We liepen gewoon door die grote overdekte laadbak, en keken door het dekzeil naar mijn oom in de personenauto achter ons.

Diezelfde vrachtwagen kwam ons twee weken later ook weer ophalen. Soms duurde dat wat langer, want dan had de chauffeur de pont gemist, die toen nog voer vanaf Kruiningen.

Inmiddels ga ik vaak met de rugzak op reis. De reisgewoonte van vroeger heb ik afgeleerd. De heimwee voel ik wel.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »