Ik denk, ik draag een stukje bij. Hoe dan? En wat voor soort? Een dartbij lijkt me wel leuk. Een geel zwart geblokt bijtje met een flinke angel aan zijn kont, zo groot en dik als zo’n pijltje met vleugels. Maar dan zonder vleugels en handvat. Als je begrijpt wat […]

“Ik ga alvast naar beneden hoor kom je ook zo” vraagt Bobby aan zijn vrouw. “Ja ik kom er zo aan.” Vijf minuten later rijd Milika naar de lift om ook naar de gezamenlijke ruimte te gaan. Tot grote frustratie knalt een van de medebewoners tegen de lift deur aan […]

Ze is negen jaar, en speelt bij haar beste vriendinnetje Hedwig. Een hele verzameling plastic diertjes ligt op de grond. Zij heeft er zelf ook veel, maar niet die gave kameel. Ze twijfelt niet eens lang. Dan moffelt ze het beestje in haar broekzak. Fout, fout, ze weet het, maar […]

Snel moffelt de man een verpakt stuk vlees onder zijn jas weg. Als je geen oogcontact wilt, gebeurt dat toch: hij kijkt mij vernietigend aan. Ik loop naar een straatje waar ik niets nodig heb. Quasi nonchalant lees ik mijn boodschappenbriefje; hij staat achter mij. In een ander straatje pak […]

“De beer eet truffels”. Door codewoord ’truffels’ komt hij in actie. Hij loopt – wat om den drommel niet makkelijk is – op zijn toffels het erf op. Hij duikt weg in de kraag van zijn duffels jak. Dat is boffen. De moffen zijn vlot, maar hij heeft het getroffen. […]

‘Goedemiddag,’ zeg ik tegen de machinebankwerker. Hij knikt plichtmatig en schuift een nieuw plaatje onder zijn boormachine om dezelfde gaatjes te boren. ‘Goedemiddag,’ zegt een vrolijke jongen die druk bezig is met vijlen van de onderkant van een lichtmast. ‘Ik heet Johnny. Mooie stropdas, meneer.’ ‘Dank je, Johnny.’ ‘Dit is […]

Ze had haar baan als maatschappelijk werker verloren. Haar vriend maakte het uit. Ze dronk grote glazen whisky. Rosanne was dertig en voelde zich totaal alleen. Ze vertrok met haar auto naar het noorden, naar Friesland. Daar wilde ze een nieuw leven opbouwen, vertelde ze me. Ik kende haar en […]

Wat een drukke rotdienst was dit geweest. Hij had geen oog dicht gedaan. Gedoe met opnames, gedoe op afdelingen, gedoe op de SEH, gedoe aan de telefoon. Kortom gedoe. Nu zat hij aan het hoofd van de grote tafel. De zaal was gevuld met uitgeslapen collega’s. Hij was aan het […]

“Waar is mijn hardloopshirt?” Terwijl Loes wat over is van het bewuste shirt wegmoffelt tussen bank en kussen kijkt ze tersluiks naar de elf maanden oude rottweiler naast haar. “Geen idee, schat. In de was misschien?” “Nee, ik weet zeker dat ik hem over de stoel heb gehangen om te […]

Als ik een wijnfles opentrek moet ik onveranderlijk denken aan wat mijn moeder tegen mij zei toen ik nog jong en onslijtbaar vrijgezel was. “Als je verkering hebt moet jij zo’n fles openmaken bij haar ouders.” Dus dat moest ik maar kunnen. Waarom dit eigenlijk aan mij uitbesteed zou worden […]

Met alle woede die ze in zich heeft, smijt ze de voordeur dicht. Haar sleutels komen met een luide plof in het voorziene bakje terecht en haar pumps schopt ze nijdig uit. ‘Hoe durft hij!’, briest ze. ‘Waar haalt hij, godverdomme, het lef vandaan?! Hij, hij, … .’ Rood aangelopen […]

Voor me een wirwar van herinneringen. Lachende gezichten, mooie landschappen, concertkaartjes, een theelepel, bierviltjes, een boxershort. Ik lach om alle gekke fratsen die we samen hebben uitgehaald en kijk naar alle foto’s waar we samen op staan. Gek, serieus, nat en vies, in avondtenue. Mijn oog valt op een smoezelig […]

Geen knallende kurken, maar sissende flessen kinderchampagne. Collega’s die altijd en overal aanwezig zijn, notoire dwarsliggers, betweters, naar hun pensioen hunkerende of gewoon aardige. Voorin de hielenlikkers, achterin de groep die dit jaar geen vrij kon nemen op die vreselijke 2 januari. Schuddende handen van mensen die elkaar het licht […]

‘De uitverkorenen zijn de laatste kurken waar de wereld op drijft’, aldus een dominee uit mijn kinderjaren. De man was er heilig van overtuigd dat de wereld elk moment kon vergaan. Dit werd ons op een beeldende manier duidelijk gemaakt. Kwam nogal wat vuur, zwavel, hagel en pijn bij kijken. […]

Het mistte in Almere Haven. De flat bij de havenmonding stak boven een eindeloze wattendeken uit. Code Wit. Autorijden of fietsen, het was onverantwoord met slechts enkele meters zicht. Thuisblijfweer, laat staan weer om met een boot het Gooimeer op te gaan. De havenmeester deed net zijn ronde langs de […]