Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
Terwijl kitscherig Amerika een niet bij voetbal horende pauzeshow opvoert door beroemde artiesten zoals Madonna een moppie te laten playbacken, herdenken de nabestaanden van ICE-slachtoffers hun geliefden. Net zoals de in reservaten weggestopte, hun cultuur en kinderen kwijtgeraakte Natives dat al een paar eeuwen doen. ‘Peace’ lees ik ettelijke keren […]
Een verstandhouding kan niet koel zijn als die er niet is. Hij herinnert zich zijn gedachten, toen hij op zijn moeders zolder de brief met aanhef ‘Jongen’ in een kistje vond en las. Waarin zij hem waarschuwde voor zijn vrouw. Uitgerekend nu, als hij op zijn hurken bij zijn moeders […]
Tijdens zijn ochtendwandeling over de grachten valt het Julius op: regenboogvlaggen hangen uit. Pride Amsterdam komt eraan. Net zoals hij zich opstelt, links noch rechts, op het gore grachtenwater meedeint, is Julius er niet van overtuigd dat hij voor de volle honderd procent hetero is – hij onderdrukt meer dan […]
Hij zit op zijn hurken en veegt de steen schoon. Zijn vrouw op een bankje met haar telefoon, haar benen over elkaar. De hakken van haar Prada’s verlaten haar hielen en klikken beurtelings links en rechts ritmisch weer terug. ‘Please allow me to introduce myself…’ Hij kijkt zijn vrouw streng […]
Ansichtkaarten versturen: uit mijn hoofd weet ik dat ik er tien moet hebben, dus koop ik er elf, want het aantal is inclusief: ‘Godsamme, was ik haar bijna vergeten.’ Dus trek ik uit een paar molens elf kaarten. Pas als ik ze ga schrijven, met zo’n leuk getekend zonnetje erop […]
Thuis heb ik geen ansichtkaart waarop een kar met paard en slagerij J. van der Ven Wel foto’s van jongens met lang haar van wie ik er eentje ben Een reclamebord van een slagerij aan de zijkant van het veld Bio was zo logisch dat het niet werd vermeld Geen […]
‘Die is so cute! En deze dan… nice!’ ‘Als jij dat vindt.’ ‘Jij niet dan?’ ‘Overal staan ezels op.’ ‘Dat zijn toch awesome dieren?’ ‘Daarom juist. Die zijn niet om mensen op hun rug in de hitte te vervoeren en al helemaal niet om met bebloede benen stenen te vervoeren.’ […]
‘Je mag er niets van zeggen… Ik stap in de tram bij de Bijenkorf, samen met een gebotoxte, bepakt en bezakte moeder met drie kinderen. Oekraïners.’ ‘Hoe weet je dat?’ ‘Omdat ik dat weet – ze kan er ook eentje op schoot nemen, toch?’ ‘Ja, zo deden wij dat…’ ‘Ik […]
‘Wat zei je?’ ‘Niets,’ zegt zijn vrouw, ‘help me liever die zolderdeur openmaken; hij zit klem. Wat sta je daar nou man? Doe wat voor het te laat is!’ ‘Er is geen vooruitzicht, jongen.’ Hij kijkt om. Rook en vlammen, het raam met daarvoor een silhouet, een waarschuwende knokige vinger… […]
Tikkende stappen trap opwaarts die hij herkent uit duizenden. De door het zolderraam schijnende zon heeft besloten haar laatste dagelijkse stralen te bewaren voor als ze de zolderdeur opent. Ze verlichten haar gezicht en blonde krullen. ‘Hoe ben je binnengekomen?’ vraagt hij verbaasd aan zijn vrouw. ‘De voordeur stond open.’ […]
1
Recente reacties