Biografie van Mechtilde
Statistieken van Mechtilde
Leeslijst van Mechtilde
Pyjamaatje aan, handjes en gezicht gewassen en haartjes gekamd. Dan de onvermijdelijke lepel levertraan. Als vader en moeder zeggen dat het goed voor je is, dan is dat ook zo. Niemand die eraan twijfelt. Ze namen hun verantwoordelijkheid voor het gezin zeer serieus. Elk van ons kinderen begon dit leven […]
De stad had een grote aantrekkingskracht op Jopie. Ondanks de overvloed aan speelgoed thuis was hij het liefst buiten om gebruikte tramkaartjes te verzamelen die op de kinderkopjes bij de halte waren achtergebleven. Het stevige karton liet zich later gemakkelijk bundelen en de gekleurde stapeltjes werden thuis als juwelen bewaard […]
Achter in de slagerij wacht ik op mijn beurt en verlies me in het goedgevulde kruidenrek. Ik vang een gesprek op tussen twee slagers achter een halfhoge tegelwand. “Tering, wat heb ik een hekel aan kinderen, zeg.” De ander valt hem bij: “Zo, die wijven met hun veel te grote […]
Sinds ik het achtuurjournaal weer volg, vrees ik steeds vaker dat het niet meer goedkomt met het hart van onze samenleving. Waar we ooit konden bouwen op integere mannen en vrouwen van staal, moeten we het steeds vaker doen met blunderende, frauderende en liegende politici die zich uitsluitend druk maken […]
Onze PR-vrouw bleef ijselijk kalm: “Ik vermoed dat jij wat toegestopt krijgt van die Griekse hotelier, hoe verklaar je anders dat je onze jeugdige klanten in zo’n gribus laat logeren?” De productmanager jongerenreizen vloog overeind: “Ik vermoed dat jij je hebt laten naaien door die gladjanus van de concurrent, hoe […]
Dus alleen als ik niet meer rook, mag ik het derde jaar doen!? Het stormt van binnen, van boosheid en van angst. Maar dit keer zal het me lukken. Het moet! De ultieme stoppoging kost me 500 Euro. Nog weken daarna ben ik chagrijnig. Soms ineens in tranen. En steeds […]
Samen hadden ze gelezen over de venters in het oude Amsterdam, de stad van zijn overgrootvader. Gefascineerd had hij gekeken naar de plaatjes van de zware handkarren en hoe opa voordeed hoe die mannen hun waren aanprezen. Met de paprika’s uit mijn groentela oefende hij door het huis. “Ik heb […]
De vermeende marskramer blijkt een rondtrekkende schilder te zijn die zich in haar café komt warmen aan een kop hete koffie. In het schaarse licht van de Belgische branders zit de kleine man er wat verloren bij. Tegen al haar principes in biedt ze hem een slaapplaats aan en nog […]
‘Nou, een beetje botox zou jou ook goed doen zus.’ ‘Over mijn lijk. Ik heb liever een gezond gebit dan een strakke bek. Aan mijn lijf geen gesodemieter.’ ‘Meisjes, taal!’ klinkt het ineens uit de hoge leunstoel. ‘Ik mag dan 98 zijn maar ik hoor nog goed hoor.’ Moeder is […]
Hompiekurken noemde hij het. Geen idee meer wie hij was. Het woord onthield ik. De klank alleen al maakte de daad op zich leuker en luchtiger. Mijn streng christelijke opvoeding deed me later dubbel liggen bij creatieve synoniemen van Koot en Bie voor ‘de âhtste beweiging ter wereld, za’k ma […]
0
Recente reacties