Schrijf mee!

Schrijvers

Inge Hulsker



Biografie van Inge Hulsker

jeugdboek Het Verloren Volk
verhalen, columns, twittergedichtjes

Statistieken van Inge Hulsker

Inge Hulsker schrijft op 120w sinds 3 oktober 2012 en heeft sindsdien 16320 woorden geschreven, verdeeld over 136 stukjes (gemiddeld 120 woorden per stukje). Voorts heeft Inge Hulsker 1641 reacties geplaatst.

Leeslijst van Inge Hulsker

Dit zijn de stukjes op 120w die Inge Hulsker op zijn/haar leeslijst heeft staan:

Familie, Fictie, Mensen

Familieperikelen

12 augustus 2017 | 120w | Inge Hulsker | Link | 10 reacties | 9 |

Onbegrijpelijk dat mijn moeder deze verantwoordelijkheid op ons afschuift. Mijn broer en ik zijn toch niet verantwoordelijk voor onze vaders dwaling van het rechte pad? Natuurlijk is moeder daar ook niet verantwoordelijk voor, maar ze is nou eenmaal met hem getrouwd. In voor- en tegenspoed. Ja, als iemand hem in […]

Familie, Fictie, Mensen

Iets te vieren

3 augustus 2017 | 120w | Inge Hulsker | Link | 20 reacties | 7 |

Max loopt de trap af terwijl hij de laatste slaap uit zijn ogen wrijft. Mamma heeft hem al drie keer geroepen, maar nu ziet hij haar nergens. In de huiskamer hangen balonnen en een slinger. Nou ja, de slinger hangt maar half. Het ene eind hangt recht naar beneden. Wat […]

Familie, Fictie, Natuur

Bewolkt

29 mei 2017 | 120w | Inge Hulsker | Link | 8 reacties | 2 |

De wolken stromen over mijn voeten. Steeds gaan ze terug de zee in. Dan blijven er randen achter op mijn tenen, totdat een nieuwe golf over me heen spoelt. Ik probeer de wolken te vangen met mijn handen. Net als echte wolken, zijn ze niet te pakken. Ik schep er […]

Column, Sport

Wat een sport

9 mei 2017 | 120w | Inge Hulsker | Link | 10 reacties | 5 |

Waarom is voetbal de populairste sport van Nederland? Ik kan het niet begrijpen. Twee keer drie kwartier lopen 22 spelers achter een bal aan en gemiddeld twee keer in zo’n hele wedstrijd valt er eens een doelpunt. Toch zitten elke week een paar miljoen mensen daarnaar te kijken. Hoe houden […]

Communicatie, Mensen

GWNU

22 maart 2017 | 120w | Inge Hulsker | Link | 25 reacties | 12 |

‘Mevrouw, we gaan dit tot op de bodem uitzoeken.’ Ik verbreek de verbinding en zucht. Natuurlijk gaan we dit niet uitzoeken. Hoe ik ook zeur of smeek, deze zaken komen altijd op de stapel Gaan We Nooit Uitzoeken. Nu ben ik het zat. Ik zwaai de deur van de manager […]

Fictie, Liefde, Mensen

Klushulp

16 februari 2017 | 120w | Inge Hulsker | Link | 5 reacties | 3 |

Ik kan er niks aan doen, ik barst in tranen uit. Mijn dochter schrikt, maar voor ze iets kan zeggen gaat haar telefoon. ‘Hoi, pap. Ja, we zijn net in het huis. Schattig. Mam is helemaal ondersteboven van je lieve tekst.’ Vanmorgen heb ik hem gevraagd of hij vandaag alsjeblieft […]

Communicatie, Fictie, Mensen

Samen

22 november 2016 | 120w | Inge Hulsker | Link | 11 reacties | 8 |

Ze doet één oog open en knijpt hem meteen weer dicht in het felle licht van de tv. Ze draait haar hoofd opzij en kijkt nog eens voorzichtig. Hij is ook in slaap gevallen. Ze hangen allebei in een ongemakkelijke houding onderuit op de bank. Op de tafel, de grond […]

Fictie, Natuur

De enige eenling

14 november 2016 | 120w | Inge Hulsker | Link | 9 reacties | 5 |

Bij de buren speelt de vijfling buiten. Het zijn alle vijf jongens. Dat zou ik ook wel willen. Stel je voor, vier broers om altijd mee te spelen. Laatst zag ik dat een andere buurjongen een van deze jongens probeerde te pesten. Nou, toen stonden meteen zijn vier broers achter […]

Cultuur, Mensen

De nacht van het korte verhaal

20 oktober 2016 | 120w | Inge Hulsker | Link | 24 reacties | 10 |

De maan is niet meer dan een smal streepje. Ik kan de mensen naast me nauwelijks ontwaren, maar voel hun aanwezigheid. Net als de anderen leun ik achterover en laat ik de woorden over me heen spoelen. Totdat het mijn beurt is. Voorzichtig doorbreek ik de stilte. Ik stuur de […]

Fictie, Mensen

Smeuïge post

8 oktober 2016 | 120w | Inge Hulsker | Link | 6 reacties | 5 |

‘Wie doet nou zoiets?’ vraag ik terwijl ik naar de keuken loop om mijn handen te wassen. ‘Wat is het?’ vraagt hij. Hij buigt zich over de kartonnen doos vol smurrie, ruikt eraan, maar kijkt wel uit dat hij het niet aanraakt. ‘Volgens mij ruik ik kaneel.’ ‘Ik weet niet […]

« Vorige stukjes