Vampiertje tuurde droevig naar de slaven in de nacht die stonden in een grote schuur te zwoegen op een vracht schnitzels in de kratten gooien voor een uur of acht. Het vlees dat bleek een papje met wat mais eroverheen waarna het wél als schnitzel in de marktkraam verscheen dus […]

Ze staat op de rand van de glinsterende stoep. Met haar handen klampt ze haar ellebogen vast, klappertandend en wankelend op haar stiletto’s. Ik herken haar nauwelijks. Haar lokken, eens de glanzende trots van moeder, plakken aan haar wangen alsof ze permanent huilt. Het arme ding. Wanneer zou ze voor […]

Eindelijk zitten ze op de bank, rozig en met natte haren. Ondertussen trek ik de stop eruit en het overgebleven badwater loopt weg. Strepen trekken hun spoor op mijn eerst zo glimmende kuip. Ik verzamel her en der verspreide handdoeken, werp badeendjes en boten in het netje, draai de dop […]

In de 16e eeuw werd de vervolging van doopsgezinden in Zwitserland steeds heviger. In 1693 kon een kon een groot aantal doopsgezinden, dankzij een inzameling in de Nederlanden, Zwitserland verlaten. Vijf daartoe gebouwde schepen lagen gereed om 300 vluchtelingen te vervoeren. Emanuel Lötscher was o. a. belast met het toezicht […]

Een echte ‘Ier’, glunderde mijn coach. ‘Makkelijk op twee pinken te rijden!’ De burgermeester goot na zijn toespraak een port naar binnen en meneer pastoor gaf in moeilijk verstaanbaar Nederlands ook zijn zegen over de vossenjacht. Hoewel ik niet Katholiek was, woonde ik toch braaf de ‘Sint Hubertus mis’ bij […]

Ach, onverzettelijke bak met letterbrij, wat brengt u mij vanavond? Welk ritme rammelt uit de klankenbak, hoe hoor ik zinnen zingen. Het is maar dat u weet: niks wat niet geschreven wordt, heeft zijn eigen melodie. Iedere decibel van letters, de mede en de klinkers, in ieder alfabet van steno […]

Johan pakt een bord en de afwasborstel. De thermoskan staat in de weg. Hij stoot er, als hij een bord ter linkerhand neemt, tegenaan. Hij schuift de kan opzij, voorzichtig onderaan, zodat die niet omvalt. Maar bij de volgende handeling stoot hij weer tegen de kan aan, het bord nog […]

De Anoemari’s kennen tweehonderd woorden voor toilet. Opmerkelijk, want deze nomadenstam zuidoostelijk van de Sahara doet gewoonlijk zijn gevoeg langs de openbare weg. De traditionele, wijde gewaden van de stamleden bieden hen al hurkende voldoende privacy. Kinderen, vrouwen, mannen, het maakt niet uit; wanneer de natuurlijke aandrang de overhand krijgt, […]

Ze draait de kraan open. De hete straal van het douchewater striemt over haar lijf. Ze pakt de borstel en boent tot haar huid felrood kleurt. Zeep, nog meer zeep om die afschuwelijke geur weg te boenen. Ze voelt zich smerig. Het leek zo mooi: chatten met een knappe jongen. […]

‘Wil je het eerlijk weten … Niet aan beginnen.’ ‘Oh?’ ‘Echt, ik meen het. Je moet het gewoon niet willen.’ ‘Waarom dan?’ ‘Verexcuseer mijn Frans, maar ze zijn gewoon een pain in the ass om te houden.’ ‘Maar ik heb al jaren een zeeaquarium. Goed, het duurde een eeuwigheid om […]

Leo, ik wilde dat mij meer tijd werd gegund. Meer tijd om je te leren wat ik heb geleerd, in een tijd dat de wereld beter was, mensen meer tijd hadden voor hun omgeving. Je bent niet oud genoeg, maar ik zeg het evengoed. Er is goed lawaai en slecht […]

Nabij het Amstelstation in Amsterdam stond vroeger een cacaofabriek. Blooker Cacao. Een begrip in onze hoofdstad. “Half elf, blookertijd,” zeiden ze destijds. Toen ik eind zeventiger -, begin tachtiger jaren niet ver bij de fabriek vandaan op school ging, mocht ik bij bepaalde windrichtingen ‘meegenieten’ van de lucht die de […]

Tegen half vijf. Ik stop een schone zak in de stofzuiger. Telefoon gaat af. Tis Dr. Frank. Hij is nu in het ‘fort’ en wil mij spreken in mijn dorpscafé. 83 jaar, pacemaker, slechte oren. Scherp verstand … Classicus. Stoempt binnen met zijn indrukwekkende gestalte. Natuurlijk ben ik op tijd. […]

De man sliste hevig. Zo hevig dat de omstanders altijd onnoemelijk moesten lachen. Zijn spraak ging nogal gepaard met flinke consumptie. De omstanders stonden altijd op ruime afstand om hem heen geparkeerd. Dan konden ze tenminste dubbel lachen. Het as erkelijk aar een komisch gezicht. De man had ook nog […]

‘Gisteravond belde een man die zei dat ik me goed achter de oren moest krabben. Wie weet waar ik het over heb?’ Stilte. Julius keek de klas rond. ‘Niemand? dán moet ik iemand aanwijzen! Julia, kom eens naar voren? Kom hier maar naast me staan’ gebaarde hij. ‘Niet zo verlegen! […]