Zeep. Het recept is simpel: 500 gram vet, 67 gram natriumhydroxide en 186 milliliter water. Het winnen van vet is het moeilijkste. Voorzichtig de stukken vet van het vlees scheiden, in kleine stukken snijden en ruim vier uur op een laag vuur laten sudderen. De afzuigkap levert strijd tegen de […]

Ik sta achter haar en zeep haar gezicht in met sneeuw. Drie weken heb ik haar niet gezien. Merel studeert in Amsterdam. Ik volg een opleiding in Breda. Van vrijdagavond tot zondagavond zijn we thuis. Steeds vaker blijft ze het weekend in Amsterdam. ‘Sneeuw smaakt naar niets,’ zegt ze. Haar […]

Het was een kleine vrouw. Ik zie haar nog zitten, op de tafel, met haar handtas naast zich. Ze praatte voluit en spontaan. In mijn ogen was ze van onbestemde leeftijd. Je zou haar op de markt of in de bus tegen kunnen komen, maar ze was mijn scheikundelerares op […]

Een zeepkistenrace! Toen ik de aankondiging zag heb ik mijn neefje meteen ingeschreven. Enthousiast vertel ik hem over vroeger. Met een zeepkist tegen een boom knallen en lachend naar huis, waar je moeder je een draai om je oren gaf voordat ze je naar de dokter bracht. Wat had je […]

Door mijn noeste arbeid vervagen de vlekken wel maar verdwijnen doen ze niet. Hoe secuur ik er ook op poets, hoe mooi de zeepbubbeltjes ook zijn, de vale omtrekken van ooit aangerichte schade blijven zichtbaar. Ontkennen dat ze er zitten zou alleen maar maken dat ik mezelf niet eens meer […]

Steentjes in de punt van mijn schoen schoppen tegen mijn tenen die op hun beurt trappen tegen mijn schenen zodat ik bijt op het puntje van mijn tong en helaas weer het foute liedje zong En niet kan rijmen geen woorden geen logica slechts smurrie versierd met blablabla En knipogen […]

Zijn ogen waren wonderlijk blauw, zijn benen krom, zijn handen sterk en gevoelig. Hij had een buik die hij, eenmaal gelegen, van rechts naar links drapeerde. In zijn bilspleet zat een tattoo. Zijn halskuiltje geurde naar verrukkelijke horizonten. Hij strooide met bloemblaadjes. Zijn stem was ongehoord rauw, zijn neus plat […]

De wanden van de vakantiebungalow waren dun. Ik kon het gesprek van twee oude tantes volgen alsof ze naast mij in de kamer stonden. ‘Is jouw huid ook zo schraal?’ vroeg de ene. ‘Ja, erg is dat. Het komt door de leeftijd. Maar ik heb nu iets gevonden dat de […]

Ik geloof in de oerknal! Aldus opgetekend uit de mond van een 11 jarige achtste groeper. Grappig vind ik zoiets, ‘geloven’ in de oerknal. Ergens raakt zo’n kind dichter de waarheid dan menig volwassen atheïst of wetenschapper de waan van het bestaan kan doorgronden. Want behalve de overtuigende wetenschappelijke bewijsvoering, […]

‘Bent u moe?’ vroeg een vrouw die de ganzen voerde. Zelfs met cake. ‘Nee, even wat drinken,’ antwoordde ik. ‘Foie gras moest verboden worden… Onbegrijpelijk,’ zei ze. ‘En de aarde warmt steeds meer op. Ik was nog altijd met groene zeep. Zelfs mijn haar was ik ermee. Al die shampooresten […]

Haar huid rook naar lavendelzeep en Boldoot eau de cologne. Op maandag geurde het huis naar kookwas en Sunlightzeep. Op vrijdag mengden zich de geuren van koperpoets met verse boenwas en later op de dag rook je versgebakken schol. En altijd hing er op de achtergrond die weezoetige vanillelucht. In […]

‘Wat zit jij zo onnozel te grinniken achter je pc?’ ‘Gewoon, ik was even Facebook aan het checken en zag een status passeren …’ ‘En dat is grappig waarom?’ ‘Mja, er staat tochtgenoot gezocht.’ ‘Okay … Ik herhaal, grappig waarom?’ ‘Wel tocht en genoot. Om een of andere reden denk […]

een een woord is al wat als je lang nadenkt is een woord soms genoeg beter dan halve zinnen die stoppen of hele frasen die schamperen en stotteren al dat geouwehoer van mensen die lucht praten soms luister ik naar een volledige zin die kreunt waar toch opeens een woord […]

Er was eens een vis die niet van water hield. ‘Van water wordt ik nat’ zei hij tegen iedereen die het maar horen wilde. ‘Ik houd het graag droog.’ De mensen haalden hun schouders op maar lieten het er niet bij zitten. Ze trokken met zijn allen naar zijn gratenpakhuis, […]

Autobestuurders wachten voor een verkeerslicht, ingepakt in hun mantel van ijzer en glas. Allemaal anonieme wezens, glurend over hun stuur, stinkend uit hun mond, krabbend onder hun oksels, grinnikend om enkele schunnige moppen op de radio. En daartussenin gromt een trike met chromen buizen en zwartglanzende spatborden. De bestuurder is […]