Fictie
te laat
0
Fictie
De gynaecoloog
Hij is sinds mensenheugenis de gynaecoloog van dit ziekenhuis, een iconisch figuur voor de vrouwelijke helft van het stadje. Binnen de muren van zijn werkplek valt zijn naam ook vaak, maar dan vanwege zijn uitspraken. Zijn meest herhaalde, ‘Ik zie door de vleesbomen het bos niet meer’, kenmerkt zijn visie […]
Communicatie, Fictie
Maar…
‘Weet u: een derde van de liesblessures ontstaat acuut.’ ‘Oh, maar…’ ‘Dus het grootste deel van de blessures sluimerde, chronisch.’ ‘Ja, maar…’ ‘En weet u: er is een internationale afspraak over gemaakt. Over wat voor soorten liesblessures er zijn.’ ‘Interessant, maar…’ ‘Handig bij het classificeren, vindt u niet? ‘Heel handig, […]
Communicatie, Fictie
Mevrouw Fiederelsje
‘Elsje, zet je klompen maar bij het vuur. Heb je het meel?’ ‘Ja, mama.’ ‘Zo duur?!’ Dat is nou weer typisch mevrouw Fiederelsje uit de Frans Halsemastraat. Altijd zeuren. Maar ze heeft het ook niet makkelijk. Haar man is veroordeeld omdat hij een neppistool had. Zó dom. Oey, wat is […]
Maatschappij, Mensen, Sport
De gevoelige snaar
De bal wordt hoog aangespeeld. Toch weet ik hem klevend aan mijn linkervoet even later op doel te schieten; op de lat, die voor mij te laag ligt, maar voor de keeper hoog genoeg. De scheidsrechter fluit af. Met een scherpe pijn in de liesstreek loop ik de kleedkamer in. […]
Familie, Fictie, Mensen
Je wordt oud
‘Pa, je wordt oud!’ Dat kan je positief opvatten en negatief. Gisteravond riep mijn zoon dit. Ik reageerde met de positieve draai: ‘Gelukkig wel.’ Maar dat bedoelde hij niet. Jarenlang rende ik hem eruit: sprintend en hardlopend. Later rende ik hem er voor de helft uit. De conditie van de […]
Mensen, Sport
Game over
Het was traditie geworden. Jarenlang speelde ik het openingstennistoernooi met de vrouw die ik op de eerste dag dat we elkaar hadden ontmoet naar het ziekenhuis bracht. Het was ‘sportdag van het werk’, ik had wat tennislessen gehad en wilde wel eens een echt potje spelen. Via het intranet een […]
Maatschappij, Mensen
Alleen als je goed kijkt
ELke dag weer een zeurende pijn. Te weinig om afgekeurd te worden, te veel om te negeren. Ermee leren leven is een veelgehoorde kreet. Kom gerust in mijn schoenen staan denk ik dan. Aan de buitenkant is belachelijk weinig te zien, Hollands glorie. Bij een eventuele brand ben ik echter […]
Mensen
Ware liefde doet pijn
Ze is al jaren mijn onbereikbare liefde, in mijn systeem genageld met de onverbiddelijkheid van een steenpuist. Af en toe erupteert er een vlaag bitterheid, wens ik dat ik haar los kon laten, dat ze verdween om nooit meer terug te komen. De doodsengel in mijn smartelijke pathos. Meestal loop […]
Fictie
Raamvertelling
De zon schijnt er is geen regen. Toch ga ik niet fietsen met het kind. Waarom niet? Omdat ik geen kind heb en ook geen fiets. ‘Fungiciden’. Het woord schiet me zomaar te binnen als ik in de supermarkt loop. Waarom? Geen idee. Misschien door die moestuintjes. Ik kom de […]
Fictie
Antropomorfisme
‘Bel.com, goedemiddag, met Saskia. Waarmee kan ik u helpen?’ ‘Ik maak me grote zorgen. Ik krijg net een mailtje van bel.com, met de verontrustende mededeling ‘Uw pakket is bezorgd.’ ’ ‘Ik kijk even voor u. Volgens onze gegevens is het pakket inmiddels heel bezorgd.’ ‘Heel bezorgd? Nu krijg ik het […]
Fictie
Familie van
Ik wil even een gedachte wijden aan de verhouding tussen mens en natuur. Neem bijvoorbeeld de walnoot, lijkt deze niet sprekend op ons brein? En het maakt echt niet uit of je gelooft dat beide separaat zo geschapen zijn, of ervan overtuigd bent dat wij een gezamenlijke voorouder hebben. Beide […]
Fictie
De toren van Babel
Ze dobberden mee op de golven van de zondvloed. Waar zouden ze uitkomen? Uiteindelijk in een stad in aanbouw. Met een toren die tot in de hemel moest reiken. De mannen hadden niet genoeg aan één hoer. Voetbal werd uitgevonden. De ster was Ryan; maar die had een air! Het […]
Fictie
Spreekuur met Samira
‘Iedere keer als ik een spelfout maak, zegt mevrouw Janmaat dat ik een taalachterstand heb. Maar als Henk of Ingrid dezelfde fouten maken, noemt ze het kleinigheidjes. Waarom doet ze zo?’ ‘Uit angst.’ ‘Angst?’ ‘Het basisingrediënt van wat we als onze mening beschouwen, is angst.’ ‘Waar is ze dan zo […]
Communicatie, Familie, Liefde
Lager Weserlust – Bremen 1943
‘Het is zaterdagavond. We hebben een vorstelijke maaltijd gehad, maar niet heus. De rij is lang, maar had nog langer kunnen zijn als iedereen zich wast. Je moet toch voor jezelf zorgen? Ik kijk naar de tegels en doe net alsof het die van het badhuis zijn. Je weet dat […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties