ELke dag weer een zeurende pijn. Te weinig om afgekeurd te worden, te veel om te negeren. Ermee leren leven is een veelgehoorde kreet. Kom gerust in mijn schoenen staan denk ik dan. Aan de buitenkant is belachelijk weinig te zien, Hollands glorie. Bij een eventuele brand ben ik echter wel de laatste die het pand verlaat. Waar ik eerder toch urenlang op mijn benen kon staan vermijd ik angstvallig gelegenheden waar staan standaard is. Geen bergen beklimmen, enkel in mijn hoofd wandelen. Toch beweeg ik doorgaans prima en besef ik maar al te goed dat het vele malen erger af had kunnen lopen. Ik berust in de situatie die ik voor de gelegenheid heb omgedoopt tot mijn eigen verliesblessure.
« Ware liefde doet pijn
Game over »
« Ware liefde doet pijn Game over »
Maatschappij, Mensen
Alleen als je goed kijkt
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Ware liefde doet pijn Game over »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Goed stukje, Luc en origineel het themawoord verpakt.
Mooi beschreven Luc. Goed dat dubbele gevoel over laten komen.
Dank je wel Ewald.
Leven is … leren, toch? Willem? Grt.
Luc, mooi stukje. Geschikt om een paar keer te lezen en over na te denken.
Luc, goed stukje.
teveel – te veel
@Luc: mooi omschreven, prachtig nieuw woord
Menno, blijven lezen dan, en nadenken natuurlijk. Grt
Dank je Han, aangepast. Grt.
Lisette, dank je wel. Grt.
Goed.