0
Haar tong steekt uit haar mond maar dat heeft ze niet in de gaten. Ingespannen bewerkt ze het stukje linoleum met haar gootvormige beitel, net als al die andere kinderen die ik de opdracht gaf om een ‘drukplaat’ te maken. Als ze klaar zijn mogen ze met een verfroller de […]
Communicatie
Linoleum
Poëzie
Mijn graai-grabbelton
Langzaam draai ik me om, want ik wentel me, wentel me, in mijn graai-grabbelton. Het is hier zo warm en zo knus, steeds als ik mijn geld weer tel, sta ik hoger in de plus. Winsten maken, woeker, woeker, zweep erover, gedane zaken, woeker woeker, en ik tussendoor, nog een […]
Communicatie, Mensen
Met de jaren
Bij mijn ouders kwam er vroeger zelden of nooit een onvertogen woord over hun lippen. Vloeken zagen zij als een zwakte. Zij hadden zo hun termen. Als ik ’s avonds niet binnen wilde komen, dan riepen ze dat als ik niet snel kwam, zij mij bij mijn lurven zouden grijpen. […]
Mensen
Wakker worden
Mijn ogen openden langzaam, ik zag wat vage gezichten boven mij hangen en wat gelach. Het voelde als een droom, maar toch niet, ik was bewuster van wat er gebeurde. Er werd naar mijn naam gevraagd, wat een domme vraag, natuurlijk wist ik mijn naam. Langzaam werd alles steeds minder […]
Mensen, Studie & werk
Slechtziend
Na de wijkwerking op vervanging. Ze kent er intussen de klappen van de zweep. Hij heeft boven alles afgestoft, gewoon dweilen. Vervolgens de trap naar beneden en de gang. Ha, koffietijd. Nee, nee hij zal de thermos wel nemen. Koekje erbij? Koffie graag, het koekje slaat ze af. Hij komt […]
Mensen
Iemand moet als eerst gaan
Na weken niet naar de crossbaan met mijn neef te gaan was het eindelijk weer eens zo ver, we zouden weer gaan crossen. Eenmaal daar aangekomen werden we door een man benaderd die ons vertelde dat de baan niet beschikbaar meer was en hij wees naar een andere baan, een […]
Familie, Mensen
Hanenkam
Waar heb ik het aan te danken. Er staan drie meiden bij de bushalte van wie een met een hanenkam, roodgeverfd haar dat recht omhoog wijst. Wie van de drie is mijn dochter. Ja hoor, goed geraden. Met bijna de tranen in mijn ogen vertel ik mijn vriendin hoe ik […]
Column, Familie, Liefde
Gat
Bij elke verhuizing was hij erbij, haar vader. Hij verfde deuren, boorde gaten en legde elektriciteit aan. Als dank at hij dan mee. In haar vegetarische tijd kauwde hij zich dapper door de in de schil gekookte aardappelen heen. Ooit boorde hij een gat in de waterleiding, en kreeg een […]
Poëzie
Ik mis je, mijn liefste
De kist zakt in het gat. Ernaast wacht modder, en het ruikt naar mos. Het doet me denken aan het bos waar we samen wandelden, elkaars hand vasthielden. ‘Stof zijt gij…’ Maar ik luister niet, het is allemaal zo intens, schiet vol, overmand door verdriet. Ik zal je nooit meer […]
Communicatie
Volmaakt!
Uiterst zorgvuldig en met totale beheersing plaatst hij het snijvlak van de smalste en scherpste guts in het werkblad. Heel voorzichtig oefent hij druk uit op het gereedschap. Een dun maar net dik genoeg reepje krult op in de boog. Het resultaat is bevredigend. Het patroon schijnt mooi door als […]
Column, Maatschappij, Mensen
Sinterklaasguts
Mijn goede vriend Sint Nicolaas zat in zak en as. Een groep bejaarde babybomers heeft hem bij zijn intocht in Lutjebroek uitgefloten en de rug toegekeerd. In een onder het publiek verspreid pamflet schreven ze, dat de eeuwenoude seniele Sint, die helemaal afhankelijk is van de Zwarte Pieten, een belediging […]
Communicatie, Cultuur, Eten & drinken, Maatschappij, Mensen
No guts, no glory
De cashewnoten worden niet humaan verworven. Je kunt er gif op innemen dat er al mensen aan zijn gestorven. Net als aan het textiel, de meeste arbeiders waren nog infantiel. Of neem het vlees, de kip of het ei: gesjoemel hoort er blijkbaar bij. En het neusje van de zalm; […]
Mensen, Sport
Game over
Ze stellen zich slagvaardig op in één rechte lijn en kijken me met verbeten gezichten aan. Bijna laat ik me door hen imponeren; ik ben immers alleen, zij met vijf man sterk. Wat kan ik tegen deze overmacht beginnen? Ik voel me net jonge David, die het moest opnemen tegen […]
Mensen
De laatste guts
De kombuis leek in niets meer op het leuke keukentje toen we vanmorgen uitvoeren met ons kleine nieuwe bootje en ik een heel klein leugentje verteld had. Lachend had ik hem verteld dat ik uitkeek naar een weekend varen op het IJsselmeer. Het was zo overtuigend, ik geloofde het bijna […]
Communicatie
No guts, no glory
Het was een weddenschap geweest. Hij zou die derde Michelinster gaan binnenhalen. Niet met ijs, gemaakt van Foie Gras, geen pasteitje van fazant op een bedje van ricola, maar met spare-ribs. Onbeperkt spare-rips in een drie-sterren restaurant. Had nog geen maitre ooit gedaan! Eigenlijk zou het hem worst zijn. Die […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties