Langzaam draai ik me om,
want ik wentel me,
wentel me,
in mijn graai-grabbelton.
Het is hier zo warm en zo knus,
steeds als ik mijn geld weer tel,
sta ik hoger in de plus.
Winsten maken,
woeker, woeker,
zweep erover,
gedane zaken,
woeker woeker,
en ik tussendoor,
nog een bedrijf verover.
Ik weet niet meer hoe het allemaal begon,
hoe ik terecht kwam,
in mijn graai-grabbelton.
Het warme gevoel dat teveel geld geeft,
en ik ten koste van een ander leef.
Soms kijk ik door het gaatje van mijn graai-grabbelton,
En zie armoe, leed en verdriet.
Dan ben ik blij dat jij dat bent,
en ik niet.
Langzaam draai ik me dan om,
En warm me,
aan mijn graai-grabbelton.
Warm en koud tegelijk…
Dit exemplaar kijkt tenminste nog af en toe naar buiten. Dat doen ze niet allemaal.
@DF… Grimmig… Het lijkt wel een lied uit een sprookje.