Hij denkt nog vaak aan zijn opa. Hoe ze langs de waterkanten liepen, op weg naar de rivier en dan naar de pluimen zwaaiden. Op een krib aan de IJssel gingen ze zitten en rookte opa zijn filtercigarollo. Thuis mocht hij dat niet van oma.
Vaak keken ze naar de schepen zonder te praten. Soms vertelde opa verhalen, die hij niet altijd begreep. Bijvoorbeeld dat bij de lisdodde de mannelijke aar boven de lichtbruine vrouwelijke zit en dat zij bij rijpheid zwartachtig bruin wordt. Sigaar genoemd. Zo ging het ook bij opa en oma. Vroeger vond ze hem aantrekkelijk als hij zijn sigaartjes rookte. Nu ze grijs is niet meer.
‘Zo gaat het in het leven, kind,’ zei hij dan.

Geweldig nummer van Pink Floyd … Have a cigar
https://www.youtube.com/watch?v=ankSXthBdd8&list=RDankSXthBdd8&start_radio=1
Levja. Haha. Je wordt bedankt! Ik ruik de hele tijd de stank van die ‘sigaar’ als we hem vroeger aanstaken.
Ja, Han, dat deden kinderen inderdaad vroeger.
Ik weet niet of dat nu nog gebeurt.
Ik vind die sigaren prachtig aan de waterkant.
Levja. Ja, zeer apart ook.
Gefeliciteerd met de weekwinst Levja.
@Levja: gefeliciteerd en leuk dat je me terugbracht naar de ‘sigaren’ aan de rand van de sloot.
Levja, hartelijk gefeliciteerd.
Heel blij dat dit stukje is uitgekozen. Ik heb het met veel plezier geschreven. Ik liep als het ware langs de slootkant, Lisette. Ik kijk nog altijd met groot plezier naar deze ‘sigaren’.
Dank Mien en Luc.
Levja. Gefeliciteerd. Steek maar een feestsigaar op!
Hartelijk dank Han. Ga ik doen. het zal me een klapper geven ha ha haaa