Schrijf mee!
« »

Column, Familie, Liefde

Gat

27 november 2013 | 120w | Lisette | 8 |

Bij elke verhuizing was hij erbij, haar vader. Hij verfde deuren, boorde gaten en legde elektriciteit aan. Als dank at hij dan mee. In haar vegetarische tijd kauwde hij zich dapper door de in de schil gekookte aardappelen heen. Ooit boorde hij een gat in de waterleiding, en kreeg een guts water over zich heen. Terwijl ze koortsachtig naar de hoofdkraan zocht, voelde ze de gezamenlijke slappe lach al opkomen. Nu is hij te oud geworden om haar te helpen. En dus helpt zij hem. Ze probeert zo goed mogelijk het rauwe gat te vullen dat haar moeder achter liet. Een klus waaraan ze zich vertilt. Het gat in zijn hart kan niet worden gedicht. Ze moeten ermee leren leven.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »