Bij mijn ouders kwam er vroeger zelden of nooit een onvertogen woord over hun lippen.
Vloeken zagen zij als een zwakte. Zij hadden zo hun termen. Als ik ’s avonds niet binnen wilde komen, dan riepen ze dat als ik niet snel kwam, zij mij bij mijn lurven zouden grijpen.
Benieuwd was ik als kind waar dan mijn lurven zaten. En vaak riep ik terug dat ik die niet had, dus dat ze mij daar niet konden pakken. Ook maakten ze mij wijs, dat ik met de jaren wel achter veel dingen zou komen.
Van lieverlee heb ik een idee bij lurven. Die laat ik maar voor wat ze zijn.
Of ik ook de guts heb, valt nog te bezien.
Mooi omschreven!
Dank je @Anna
Ja, die lurven en die kladden… hahaha. Meneer Kaktus zei het al.
En dan hadden we ook nog de draai om de oren. Dat snapte ik ook niet, maar ik nam maar geen risico hahahah.
@Levja… hahahah. Leuk!
@Boogje Ja, die draai. Die was ik even vergeten.
Ja, ja @Desiree Met de jaren vond ik de lurven ook wel leuk. Toen niet, hoor.
leuk, Levja, ik weet ook nog steeds niet mijn lurven te vinden!
Volgens mij overal en nergens @José
haha… leuk @Levja. Mijn vader had ook zo’n leuk dreigement: met blote voeten naar bed 🙂
@Irma Ja, is ook een leuke. Dank je wel.
@Levja, geen lurven, geen guts?
Een leuk verhaal.
@Ineke
Je kunt nu eenmaal niet alles hebben, ha, ha
Dank voor hartje, lezen en reactie.