Waar heb ik het aan te danken. Er staan drie meiden bij de bushalte van wie een met een hanenkam, roodgeverfd haar dat recht omhoog wijst. Wie van de drie is mijn dochter. Ja hoor, goed geraden. Met bijna de tranen in mijn ogen vertel ik mijn vriendin hoe ik mijn dochter vanmorgen weg zag gaan. Ze heeft gister d’r haar laten knippen. Kort aan de zijkanten, lang in het midden. “Ach”, zegt m’n vriendin, “misschien wil ze laten zie dat ze er niet een is van dertien in een dozijn.” En ik denk: Gut o gut, nou ja, ze heeft wel the guts.

Hahahah Jolanda, doet me denken aan mijn eigen jeugd.
Jammer dat je stukje geen 120 woorden is. Dat is een vereiste als je mee wilt doen aan de weekwedstrijd.
Dat wist ik niet. Het is de eerste keer dat ik een stukje schrijf…
Dan heb je een leuk eerste stukje geschreven! Tot aan januari 2014 mag je nog wel stukjes van minder dan 120 woorden schrijven, maar voor het weekthema geldt dat het precies 120 woorden moet zijn om mee te dingen naar het weekoverwinnaarschap.
En even lettern#@ken: er mist een ‘n’ in ‘misschien wil ze laten zie(n)…’
Welkom op 120w in ieder geval! 🙂
leuk @Jolanda, wat een toestand, die pubertijd…
Welkom bij de club 🙂
Leuk stukje. ‘k Hoop dat je nog meer stukjes hier zal schrijven.
leuk en nu op naar de 120 woorden!