En als ik oud ben en bijna aan mijn einde ben, dan wil ik dat ze me heel klein maken, en dat ze een heel klein onderzeeërtje voor me maken, en dat ik daar dan in ga zitten, en dat ik dan word ingespoten in een ader van jou, en […]
We kunnen niet met, maar toch vooral niet zonder.
Ooit had ik een donorcodicil voor mijn nieren, jaren voordat de discussie maatschappelijk werd. Ik was een idealist, en wilde alles wel weggeven na mijn dood. Mijn geliefde was daar niet zo blij mee. Een stervensproces meemaken is al zwaar genoeg, vond zij. Ik bedacht een compromis: ik ging mijn […]
Als de nacht zijn rust niet brengt, neemt hij die aan de keukentafel met een borreltje. De fles staat in de koelkast anders gaat het te hard – de koelkast is dichtbij… Aan de overkant brandt licht. Misschien wordt er ruzie gemaakt. Of gevreeën. Wie weet een ruzie ‘weggevreeën’. Ergens […]
Als de nacht komt om te blijven, zal je dan gaan? Zal je haar verdrijven? Of wordt het jouw bestaan? Tikkende tijdbommetjes hameren door hoofden als kwellingen. Waardat de aarde barsten gaat, vertoont zij al enige zwellingen. Dageraadsels en Onverlaatsels worden onwillig van elkaar gescheiden. Leed door een scheur in […]
Het is donker. De televisie strooit zijn onregelmatige flikkering door de nacht en creëert duister dansende schaduwen in de kamer. Het geluid staat uit. De vlagen wind laten het gordijn bewegen en strijken over mijn gezicht. Naast ons, in zijn eigen kamer, slaapt ons middelste kind. Op zolder ons andere […]
In onze beginjaren gingen we elke maand wel een weekendje weg. Lopen tot aan onze pleisterplaats, een simpel frietje eten. Op de hotelkamer maakten we een fles champagne soldaat. We hadden een neus voor leuke logeerplekjes. Maar toen kwamen de kinderen en daarmee de tropenjaren, drukte op het werk, en […]
Je zult maar Guus heten en nachtblind zijn. Je wil het niet meemaken. En dan ook nog eens op je eerste date. De kleren op de grond vind je nooit meer terug. Laat staan dat je de halve fles rode wijn nog weet op te sporen. Je durft ook niet […]
Ik sta met Daniel in mijn armen in zijn slaapkamertje. We maken oogcontact, écht oogcontact, alsof hij heel eventjes de deur opent naar zijn ziel. Ik voel gelijk de behoefte daar een kernherinnering te plaatsen, nu het kan. ‘Over dertig jaar sta jij misschien ook wel met een kindje in […]
als in de ochtend licht gaat schijnen en ik je naast me liggen zie al mijn nachtmerries verdwijnen herken ik plotsklaps mijn fobie mijn hart brak keihard op die angst de dood hij sloop hier in de nacht mijn twijfel duurde op z’n langst werd op een dienblad hem gebracht […]
Moe strompelt hij door de straten van Oelala, Igor Dnjepper, president van het kleine autonome deelstaatje Altaj, gelegen 3641 kilometer ten oosten van Moskou. Hij is moe. Doodmoe. Geen nachtraaf maar nachtrus. Ooit verbannen uit zijn geliefde Moskou probeert hij sinds jaar en dag zin te geven aan zijn eigenste […]
Na een smoorhete dag, komt U zacht Aangeslopen en dan ineens vol pracht En praal zoals U mij toelacht Gelukkig, dat is waarop ik wacht. Pijn en verdriet van de dag gaan heen Onder de koperen ploert van helse steen Deze hitte is zo gemeen Gaat fel door merg en […]
De pannen staan op het fornuis. Hollandse kost. De sperziebonen afgegoten, de karbonade in de braadpan, alleen de aardappelen staan nog op een zacht vuurtje. Sinds drie jaar kook ik voor mezelf. Ben je thuis? Het schermpje van mijn mobieltje licht op. Ja, hoezo? Ik ken haar van mijn werk. […]
Hij zocht naar een vrouw die iets had van zowel een witte engel als de dochter van de duivel. Ze moest toch ergens zijn tussen goed en kwaad. Hij kon haar voelen, maar zag haar niet. De donkere nacht die alleen door de weerkaatsing van de volle maan op de […]
‘Hou je nog wel van mij?’ schreeuw ik. Die lamlendeling. Die bejaarde onruststoker. Overal ventileert hij zijn mening en trekt mensen. Thuis zie ik hem amper. De paar keer dat hij de moeite neemt om thuis te komen en aandacht aan mij te besteden, hebben ons drie kinderen opgeleverd. ‘Maak […]
Zijn zogenaamde vrienden hebben mij nooit kunnen breken. Pijn heeft het me wel gedaan. Zeer veel pijn. Vooral omdat mijn geliefde Socrates mij in die kring zo heeft laten vallen. Nu laten ze hem vallen. Niet openlijk. Nee, ze kijken wel uit. Deze mannen is het aan eigen hachje denken […]
Recente reacties