Het ging me goed af op de middelbare school. Er waren natuurlijk ook uitzonderingen, maar die vakken liet ik dus vallen. Zo zwierde ik tussen allerlei talen en geschiedenis door mijn schooljaren. Als een leraar onze proefwerken al in de klas nakeek, vond ik dat toch een beetje spannend. Ik vreesde dat rode potlood.
Jaren later heb ik met een collega samen een boekje geschreven. We schreven losse hoofdstukken op onze pc’s en stuurden die dan naar elkaar. Mijn onderdelen werden zonder uitzondering vol met rode kriebels en toegevoegde teksten geretourneerd.
Rood bleef voor mij het teken van gevaar.
Gelukkig mag ik een keer in de vier jaar het rode potlood gebruiken voor iets dat mij het minst gevaarlijk lijkt.
« Kunst
simpelweg geluk »
« Kunst simpelweg geluk »
Column, Maatschappij, Mensen
Kleur bekennen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Kunst simpelweg geluk »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
En zo fijn dat we de rode potloden mogen houden. Ik heb bijna al een kleurendoos bij elkaar.
Een rood potlood om fraude tegen te gaan. Niet alleen in Nederland maar ook in België wordt gestemd met rood potlood.
En inderdaad…in de schooltijd altijd de rode stift of potlood voor de fouten in de proefwerken. Brr.