Ooit had ik een donorcodicil voor mijn nieren, jaren voordat de discussie maatschappelijk werd. Ik was een idealist, en wilde alles wel weggeven na mijn dood.
Mijn geliefde was daar niet zo blij mee. Een stervensproces meemaken is al zwaar genoeg, vond zij.
Ik bedacht een compromis: ik ging mijn bloed doneren. Genoeg van in huis, en bij leven te realiseren. De zuster vond dat ik prachtige aders had om in te prikken. Bij de proefsessie waande ik me al een soort weldoener.
En toen kwam de brief van de bloedbank: het ijzergehalte in mijn bloed bleek te laag. Waardeloos dus. Wat een aderlating!
Gelukkig heb ik mijn hart inmiddels weggegeven aan mijn geliefde en onze kinderen. En weer teruggekregen.
Mooi, Lisette! Toch een orgaan ‘gedoneerd’! 🙂
Mooie. Vooral je slot.
Grappig stukje. Maar: 1) een laag ijzergehalte in het bloed is over het algemeen zo opgelost met suppletie en dus geen duurzame reden om geen bloed te doneren 2) juist omdat je nabestaanden na je overlijden al meer dan genoeg aan hun hoofd hebben om ook over donorschap na te moeten denken moet je het, zelf, maar samen met hen gewoon juist wel vóór je dood regelen en vastleggen.
Goed advies @Frank. Je artsenhart spreekt 😉
Ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan, ik móest deze reactie gewoon plaatsen 😉
Eens met Frank. Mooi stukje. Ik heb ook een donorcodicil. Met uitzondering van de bloedworst. Want die houd ik voor mezelf. 🙂 🙂 🙂
Eens met Frank en prachtig einde van dit stukje. <3
@Frank @Levja @Mien @Ingrid: om het verhaal scherp te houden, laat ik de nodige nuances weg. Onze discussie is nog steeds niet afgelopen, hoor.
@Marlies @Levja @Ingrid: dank, ik wilde niet met een bezwaard hart eindigen, vandaar.
Lisette, ik heb al bijna 20 jaar een codicil. Toen ik hem voor het eerst in mijn portemonnee stak, voelde het aan alsof ik mijn doodvonnis had getekend. Ieder moment kon ik door een bus worden gegrepen o.i.d. Na drie dagen dacht ik er al niet meer aan.
@Ewald: leuk om te horen, het blijft een interessante discussie
Mooi hoe deze tekst weer mensen aan het doneren laat denken!
De slotzin is heel mooi.
Wat een mooi rond verhaal!
@Marie, dank en leuk dat je meedenkt
@Alice, dank voor je compliment!
@Lisette. Mooi stukje. Tot het eind toe gevoelig.
Heel mooi en compleet, Lisette door de slotzin.
@Han, dank je, fijn om te horen
@Nel, dankjewel!
De laatste zin is indrukwekkend
@José, dank, het is ook indrukwekkend om te mogen ontvangen.
Gefeliciteerd Lisette. ❤️ ? ?
Wie weet antwoord op hetvolgende:
Wat heeft voorrang en wie bepaalt de keuze indien een overledene (bij leven) heeft laten vastleggen zijn lichaam beschikbaar te stellen aan de wetenschap én tevens in het bezit is van een donorcodicil?
Voor mij persoonlojk gaat donorschap voor, maar is dat in de realiteit en juridisch ook zo?
Lisette, van harte! <3 !
Lisette, ?telijk gefeliciteerd!
Mien,
http://www.transplantatiestich.....-onderzoek
“Mocht iemand als donor geregistreerd staan en zich óók ter beschikking van de wetenschap hebben aangemeld, dan krijgt orgaandonatie altijd voorrang.”
@Mien, het is zelfs zo dat er al een aantal jaar een overschot is aan lichamen die ter beschikking van de wetenschap zijn gesteld. Orgaandonoren zijn er helaas nog altijd te weinig.
http://www.volkskrant.nl/weten.....~a4126554/
@Nel en Ewald: dank voor de antwoorden en links.
En hoewel altijd nuttig, leerzaam en bijdragend is het beschikbaar stellen van een lichaam aan de wetenschap niet altijd helemaal de heroïsche daad die men zich wellicht voor ogen had gesteld… https://120w.nl/2014/midsagittaal/
@Lisette gefeliciteerd 🙂
@Mien, @Nel, @Ewald, @Frank: wat een verrassing, bedankt!
@Lisette. Van harte gefeliciteerd!
Top!
@Han en @Hadeke, dank en dank!
Van harte gefeliciteerd Lisette. Je warme stukje roept ook nog mooie discussies op. Klasse.
Lisette van harte en wat leuk deze donordiscussie. Hoe meer hoe beter!
@Levja: met dank aan de mooie reacties dan dus ook!
@Marie: dank, en mee eens, laten we blijven praten met elkaar
alsnog van harte Lisette!
@José, alsnog bedankt dan!