Zijn zogenaamde vrienden hebben mij nooit kunnen breken. Pijn heeft het me wel gedaan. Zeer veel pijn. Vooral omdat mijn geliefde Socrates mij in die kring zo heeft laten vallen.
Nu laten ze hem vallen. Niet openlijk. Nee, ze kijken wel uit. Deze mannen is het aan eigen hachje denken niet vreemd.
Ik, zijn echtgenote Xantippe, moet een speciaal verzoek indienen om hem in zijn cel te mogen opzoeken. Net nadat het vonnis is uitgesproken dat hij tot de gifbeker wordt veroordeeld, is het mij toegestaan hem te bezoeken. Socrates stuurt mij echter weg. Hij onderhoudt zich liever met zijn filosofische kameraden voordat deze doodstraf wordt uitgevoerd.
Hoe ik naar buiten ben gelopen? Mijn hart is gebroken. Ik ben gebroken.

Tragisch en invoelbasr geschreven, Levja.
Je hebt er een compleet eigen verhaal van genaakt vanuit het perspectief van Xantippe.
<3
@Nel: hartelijk dank. Graag kom ik er later op terug. Lieve groetjes.
Met passie je verhalen gevolg een echt Xantippe einde, mooi!
Hartje voor deze prachtige feuilleton ( ik hoop je niet te beledigen met dit woord, vind het echt fantastisch)
@Levja. Mooi door verdriet!
Opmerking: deze doodstraf zal plaatsvinden…
een executie bv. vindt plaats, een doodstraf wordt uitgevoerd.
@Marie: Hartelijk dank. En feuilleton vind ik een prachtwoord.
Klopt Han. Ik had eerst executie staan, maar vond dit niet passend. Niet verder gedacht. Nu wel aangepast. Bedankt.
Ik ben benieuwd naar het vervolg en vervolg en vervolg 😉
Ja, @Hadeke: Xantippe is onder mijn huid gekropen.
Je hebt jezelf goed in die Romeinse tijd verplaatst
Altijd dol op de Griekse mythen en sagen geweest José. Ik heb me deze week ook helemaal uitgeleefd.