0
Het gouden zonlicht doet haar stralen. Bevrijd van mannen die haar verminken of vermorzelen huppelt ze door de bloeiende korenvelden. Bij een beekje rust ze uit. Ze wast het stof van haar kleding en zwemt met krachtige slagen. Ze herademt als ze het koele water voelt stromen langs haar vermoeide […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Liefde
We kunnen niet met, maar toch vooral niet zonder.
-
Communicatie, Cultuur, Liefde, Mensen, Natuur, Studie & werk
Stropop
Verbaast loop ik het terrein op. Het stinkt naar modder en pis. De regenval van afgelopen dagen heeft niet goed gedaan. Er staan wat tractoren geparkeerd. Juweeltjes, stuk voor stuk. Om trots op te zijn. Zo vinden ook de mannen die van hun tractor stijgen, wilde hengsten, beiden. Sommige praten […]
-
Fictie, Liefde, Maatschappij
Het langste eind
Elke ochtend zie ik haar als een stipje aan de horizon verschijnen. In ferme halen trapt ze haar fiets recht op mij af, om vlak voor ze mij bereikt af te slaan en de smalle weg langs de eindeloze sloot te vervolgen. In de avond keert ze naar me terug. […]
-
Familie, Fictie, Liefde, Mensen
Tinus
Tinus is meer een stropop omhuld door een lap stof dan een teddybeer. Hij heeft geen ogen en uit zijn oren komt stro zoals haar bij een oude man. Tinus ruikt naar andere tijden en hij wordt kleiner naarmate ik ouder word. Mooi door lelijkheid, tijden zoals de oorlog doorstaan […]
-
Fictie, Liefde, Natuur
Vogelnestje
Er was eens een stroman. Aan zijn lijf geen polonaise. Geen carnavalskostuum. Een mooi maatpak dat zijn stro goed deed uitkomen. Heel plichtsgetrouw. Alle vogels gingen met een boog om hem heen. Op de naastgelegen boerderij stond een liefelijk stropopje. Elk weekend andere kleren aan. Heel modebewust. Ze zou zo […]
-
Fictie, Liefde, Mensen
Op eigen kracht (4)
Steeds kleiner wordt zijn gestalte. Dit is definitief, terugkeren zal hij niet meer. Geheel op eigen kracht zal zij haar weg moeten vinden. Ze kijkt naar het stro in de schaapskooi. Was zij de afgelopen jaren niet meer geweest dan een stropop die zich willoos liet meevoeren? Ze heeft zelfs […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Verlenging
We noemen ons: Duo Strijk en Zet en Barbara is, al voordat ze mijn vrouw werd, onze assistente. Zij geeft de verschillende strijkijzers aan, waarmee wij onze stunts uitvoeren. Jongleeracts met een knipoog naar het verleden. Gietijzeren bakjes gevuld met gloeiende kolen, massieve blokken opgewarmd op een potkacheltje en de […]
-
Column, Communicatie, Familie, Liefde
Warmte
Het zal bijna vijftig jaar geleden zijn geweest. Toch zie ik het tafereel nog zo voor me. Mijn moeder stond te strijken in de kamer beneden. Veel later was er ruimte voor een aparte strijkkamer. Maar in die tijd was dat nog gewoon mijn meisjeskamer. We zullen hebben gekletst, over […]
-
Familie, Liefde
Bout
Mijn moeder is geboren op 20 augustus 1921, nu vijfennegentig jaar geleden. Eind 2006 overleed zij. Van haar leerde ik veel woorden, algemeen bekende maar ook woorden die vooral zij gebruikte. Bijvoorbeeld, ‘belatafeld’ waar anderen ‘belazerd’ zouden zeggen. ‘Ben jij helemaal belatafeld?’ Zij gebruikte nog apparaten die inmiddels in onbruik […]
-
Column, Communicatie, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Gewoonte
Uit gewoonte zette zij het vaasje al op het aanrecht nog voordat hij het wekelijkse bloemetje voor dat vaasje kocht. Zij zei niets, en hij ook niet als ze van de kapper kwam. Maar bij hem weggaan, juist voor zijn pensioen…? De producten van hun huwelijksplicht hadden de kant van […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Slecht opnemen
Witte was links, bonte was rechts, in hun eigen manden. De strijkwas in het midden. Verzameld uit de andere manden. De plank uitgeklapt. De mobiele telefoon op het ijzeren rekje. De strijkbout op de zijkant, naast het rekje, naast de telefoon. Het snoer naar de haspel. Een overhemd met het […]
-
Fictie, Liefde
De vlieg
Het begon met de vlieg. Hij vloog niet zomaar wat rond, hij maakte figuren in zijn vlucht. Doelbewust. Boodschappen waren het. Opeens wist ik dat. Ik keek uit het zolderraam naar buiten. Schijnbaar met willekeurige tussenposen liepen er mensen voorbij. Maar het was geen willekeur. De voorbijgangers waren instrumenten, bespeeld […]
-
Liefde
Plissé
Het was met Marga strijk en zet altijd hetzelfde; zodra ze ’s ochtends naast ons bed stond liep ze met haar mantelpakje naar de strijkplank in de hoek van onze slaapkamer. Het duurde even, maar volgens Marga veel te lang, tot haar strijkbout op temperatuur was. Alle kledij moest immers […]
-
Fictie, Liefde, Mensen
Op eigen kracht (3)
Ze ziet hem naderbij komen. Ze herkent zijn magere, gebogen gestalte. Zal ze weer vluchten zoals ze gisteren deed? Is dat haar leven, altijd op de vlucht? Ze wrijft met haar handen over het stro. Het voelt hard en scherp. Ze kijkt naar het litteken van de gloeiende strijkbout. “Hier […]
-
Column, Communicatie, Familie, Fictie, Liefde, Mensen
Strijkles
‘De stof goed straktrekken,’ zegt mijn moeder. De oude ijzeren strijkplank piept maar is oerdegelijk. Ik kijk naar haar stoel en hoor haar zwaar ademhalen. ‘Geef mij maar m’n oude, zware strijkbout. Zo’n lichtgewicht strijkijzer met stoom en lampje aan, lampje uit… Waardeloos! Als je slim bent hang je je […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties