Schrijf mee!
« »

Column, Familie, Liefde

Levende herinneringen

1 december 2016 | 120w | Lisette | 8 |

Het leek me schier onmogelijk. Doorleven nadat je ouders overleden zijn. De basis weg. Na drie jaar merk ik dat ik het toch kan. De rauwste randjes zijn er af, al schiet ik regelmatig vol als ik een oud stel zie lopen, elkaar stevig vasthoudend.

Het mooie is dat ik ze ook weer overal tegenkom. In de spullen die ik uit mijn ouderlijk huis heb meegenomen naar het mijne, of als ik bij mijn broers ineens hele bekende dingen zie staan.

Bij elke mooie zonsondergang gedenk ik mijn moeder, die er vast vanaf de andere kant van geniet. En elke morgen groet ik mijn vader, wanneer ik de kraan droogmaak met een lapje. Want zo deed hij het ook altijd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »