Mensen die willen sterven maar nog niet kunnen. Mensen die moeten sterven maar nog niet willen.
Een hoofdverpleegkundige die te veel jaren patiënten heeft zien wegkwijnen.
Het geluid van ambulances, iedere dag weer.
‘Zuster, wanneer komt u weer langs?’ een smeekbede van uitgeholde mensen, die haar vragen nachtmerries te drogeren tot mooie dromen, hun hel te bevriezen.
Ze heeft de sleutel tot geluk in handen: een leuk gezin met drie kinderen. Maar ook die van de medicijnkast.
Na de eerste keer volgt de tweede, derde… Voordat ze het zelf beseft, verlangt ze naar haar eigen ronde.
Na de allerlaatste ligt ze rustig te slapen: Zuster Morfine, de junk.
Een vrouw die nog niet wil sterven maar ook niet wil leven.
« David
Onttakeld »
« David Onttakeld »
Column, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
De laatste ronde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
22 reacties
Reageren
« David Onttakeld »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Han, dit verhaaltje lijkt bijna over mijn moeder te gaan. Geen zuster maar veertig jaar apothekersassistente. Levenslang ‘ingenomen’. Don’t get high on your own supply.
@Ewald. Dat spijt me oprecht!
De medische wereld en gebruik. Incidenteel dan wel structureel. Daar valt veel over te schrijven. Fictie en non-fictie.
Verbazingwekkend is het natuurlijk niet. De verleiding is groot en mensen blijven mensen. Ook als zij een witte jas dragen.
De nare werkelijkheid!
Han, daar is het dan ook de werkelijkheid voor en misschien zijn mensen daarom wel sprookjes gaan verzinnen.
Ewald, wie zal het zeggen…
Triest en toch ook weer begrijpelijk. Kan deze stem niet wegdenken bij dit stukje: https://www.youtube.com/watch?v=rdtM2YGaJ4k
Hmm, het fascineert me. Misschien interpreteer ik verkeerd maar mijn eerste gedachte was dat ze patiënten hielp te sterven met een extra dosis morfine. En dat dàt verslavend werd. Het seriemoorden, of het helpen; wie zal het zeggen? Maar wat Ewald zegt ligt misschien meer voor de hand.
@Anoniem (Simone?)@Levja. Die suggestie heb ik bewust, in het begin gewekt!
Over dit thema heb ik eerder geschreven op de site: https://120w.nl/2016/pratende-ogen/
En natuurlijk: inspiratie door ‘Sister Morphine’ maar dan van de Stones.
Correctie Han: Sister Morphine is geschreven door Marianne Faithfull. Het nummer heeft wel door de Stones grote bekend gekregen. Een goede coverband. Hi, hi.
Goed stukje, by the way.
@Mien. Dat weet ik Mien. Maar ik hoor dit nummer liever van de Stones al vind ik Marianne ook heel goed.
Dat snap ik. De Stones konden ook goed coveren.
Zeker in hun beginperiode.
Ze doen het nog steeds hoor. Ze coveren nu zelfs zichzelf. ?
@Han @Mien.. 2 december 2016 Nieuwe album van The Stones. Blue and Lonesome. Rocking Blues…
@Levja. Dank je, stond al in mijn agenda! Heerlijk rock/blues.
@Han: mooi geschreven. Deze komt van de week wel extra pijnlijk bij me binnen. Hulpverleners en verslaving, hulpverleners en zelfmoord: ik heb het te vaak meegemaakt en ik maak het nog te vaak mee. It hurts like hell.
Gelukkig heb ik een krachtige sleutel.
@Nele. Dank je. Heel veel respect voor mensen die daar persoonlijk en beroepsmatig mee te maken hebben! Het kan niet anders dan dat je toch bepaalde gebeurtenissen mee naar huis neemt, denk ik.
‘Nachtmerries drogeren tot mooie dromen’: wat een mooie zin in deze indrukwekkende 120w.
@Alice. hartelijk dank voor je mooie woorden. Voor de volledigheid en duidelijkheid: gebaseerd op de song ‘Sister Morphine’ – Stones.
Het verhaal van de verslaafde hulpverlener komt ook mij bekend voor
@José. Hartelijk dank voor deze en je andere reacties!