0
‘Heb je nu weer met je hoeven aan die computer gezeten? Ik maak gehakt van je!’ zegt de boswachter. Gehakt? Daar schrikt Hendrik toch wel van: ‘Op de Oostvaardersplassen weet je het nooit, zeker niet als je vaak hoort dat je te veel bent. Tegen de kerst wordt het helemaal […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Natuur
De natuur is mooi, beestjes, plantjes. Maar (uiteraard) ook natuurgeweld.
-
Eten & drinken, Maatschappij, Mensen, Natuur, Politiek
Mutatie
De schorskevers zuig ik van de gebarsten eikenbast waardoor mijn mondhoeken plakken. In de schoot van het donkere dichte dwaalwoud leerde ik van een kleine specht hoe je insecten naar buiten klopt. Plots draai ik mijn hoofd om, ik hoor takken kraken. Een beweging tussen het hazenpad en vossenhol zet […]
-
Communicatie, Familie, Maatschappij, Mensen, Natuur
Eerstgeborene
De eerstgeborene bleek tevens de laatstgeborene. Kon hij er wat aan doen? Iedereen had zich erop verheugd. Pa, ma en de eerstgeborene. Op de tweedegeborene en de derdegeborene en de verder tiggeborene, zolang hij maar niet de eniggeborene en daarmee laatstgeborene zou zijn. Enigskind dat wenst niemand een kind toe. […]
-
Communicatie, Mensen, Natuur, Poëzie
Te laat voor euthanasie
Hij raakte verward na een overdosis pijnmedicatie in de laatste maanden van zijn leven. Vervolgens werd hij wilsonbekwaam geacht en bevonden. Geraakt door zijn overduidelijke wens nooit als kasplantje te moeten leven en tóch moest eindigen met een onvervulde euthanasiewens maakte dat ik hier een gedicht over wilde schrijven. Velen […]
-
Familie, Natuur
Kasherinneringen
Als ex-Westlandse jongen heb ik de eerste twintig jaar van mijn leven tussen en in de kassen geleefd. Overigens noemden wij die meestal ‘warenhuizen’. Alleen ‘losse’ kassen, waar veelal fruit in werd gekweekt, droegen die naam. Van zaaien tot oogsten, het mooiste werk, en alles wat daartussen zat, heb ik […]
-
Familie, Mensen, Natuur
Pa
Zijn gezicht straalt, zijn hand wijst naar groene sprietjes die boven de grond uitsteken. ‘Kijk, het eerste Afrikaantje.’ Langs de wand van de kas slingeren wijnranken. Op een lange tafel staan vele potjes met kasplanten. Hij kent ze alle bij naam. Af en toe trekt hij er een plantje uit. […]
-
Communicatie, Natuur
Alpenseele
Geen gebergte zo mooi als dat van de Alpen. Alpengbirge alleen al klinkt zo mooi. Mijn richtige Alpenseele bloeit altijd zodra ik de Alpen ontwaar. Eerst de voeten bij Garmisch in Beieren en dan langzaam omhoog naar de enkels, knieën und so weiter. Heidi en Peter en opa en de […]
-
Cultuur, Natuur
Inktzwart
Mijn schuin afgesneden bamboepenseel staat loodrecht op het rijstpapier. Met vloeiende streken zet ik de karakters een voor een neer. Het samenspel van lichaam en geest. De weg van de eenvoud. De vijver weerspiegelt de berg met zijn besneeuwde top. In de verte hoor ik het triomfantelijke geschal van een […]
-
Liefde, Mensen, Natuur
Kleur
Hoe moeilijk kan het zijn? Als kind tekende en schilderde ik vrijwel iedere dag, zonder erbij na te denken. Ergens ben ik dat kwijtgeraakt, en met het verdwijnen van de zomer uit mijn leven verdween de kleur via een druilerige, bruine herfst naar een grauwe, grijze winter. Wit papier en […]
-
Column, Communicatie, Natuur
2020 jaar van de wilde eend
Bibberend klim ik over de reling van de brug. Zonder in het water te donderen lukt het me om het eendenkuiken te bevrijden dat vastzit. “Kom maar in mijn warme mouw, kleintje.” Gezwind stap ik verder langs de penseelvarkens, gevaarlijk zijn ze niet, maar hun metgezellen de stokstaartjes… Pure horror […]
-
Cultuur, Maatschappij, Mensen, Natuur
Oom Uilke – 2
Hoe we op ‘strooptocht’ gingen op het wad van Terschelling. Daar moet ik vandaag aan denken. Drie jaar geleden schreef ik over oom Uilke, die geen oom was maar toch wel. Aan een lijn een paar schollen. Zelfgevangen is lekkerder. Oom Uilke vertelde over schelp- en andere dieren. Dat moet […]
-
Natuur
Vossenstaart
Mijn dagen zijn niet meer hetzelfde, mijn nachten nog minder. Overdag vermaak ik me wel, de nachten zijn eindeloos. Terwijl de ochtendstond zich in volle glorie laat zien. Ik mis het door mijn haren strijken, ik mis vooral zijn streken. Het is stiller dan ooit, daardoor maakt elk geluid me […]
-
Column, Natuur
Beleef de lente
Elke lente zie ik een koolmees ons vogelhuisje opnieuw ontdekken. Uiterst nauwkeurig werkt hij de ingang bij. Als dat klaar is, gaat hij luidkeels zitten roepen om een liefje. Hoe ze elkaar vervolgens uitkiezen, weet ik niet. Maar niet veel later is het stel druk aan het bouwen. Ze hebben […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties