Voordat we naar Cadzand op welverdiende vakantie gingen bestond onze grote vakantie uit werk op de rozenvelden. Gewapend met een zak “stiek” (elastisch bindmateriaal) van duizend stuks volgde ik mijn broers. Zij occuleerden onderstammen door hier een “oog” in te plaatsen. Ik bond het oog luchtdicht zodat het op zijn plaats bleef.
Een binder heeft de taak twee soms drie occuleerders bij te houden, maar een snelbinder ben ik nooit geweest. Het is een secuur werkje waar niet te licht over gedacht mag worden. Plaats je het elastiek niet luchtdicht dan is de kans aanwezig dat de geënte roos niet groeit. Het ambacht is nooit veranderd, zoals elke zomer zijn occuleerders en binders weer op diverse velden in de weer.
Een hartje voor alle rozenbinders.
Als doornroosje slapend rijk worden en toch weer net niet. Toepasselijk stukje bij het prikkelwoord.
Bij mij was het aardbeien plukken. Wordt ook nog steeds met de hand gedaan. Je hoeft alleen niet meer op je knieën door het stro te kruipen. Ik mis het aardbeien gooien naar elkaar …