Een ogenschijnlijke chaos van grassen en gele, lila en lakenwitte bloemen beweegt ritmisch mee met de wind. Dit is mijn land, warm in de zon. Het geeft me alles wat ik nodig heb om te leven, voedsel voor lichaam en geest, vreten en vrede.
Eromheen; de bomen. Soms tel ik de rijen, vijf, zeven, twaalf stammen voordat het bos te donker wordt om de bomen te kunnen zien. Een muur van levend hout. Mijn veiligheid, mijn isolatie tegen de kille, gejaagde buitenwereld. Ongewenste gaten dicht ik met een stek of een zaailing.
Toch blijven de geesten uit mijn verleden over dit veld jagen. Ik laat ze. Hier is ruimte en lucht voor iedereen. Ik tel de vlinders en mijn zegeningen.
« Wat een dag
Uit voorzorg »
« Wat een dag Uit voorzorg »
Mensen, Natuur
Aarde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van tslinger of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Wat een dag Uit voorzorg »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@tslinger. Heel lyrisch.
Ja, ik ga net als Tiny het woord lyrisch gebruiken.
Mooi!