0
Ze draait de kraan open. De hete straal van het douchewater striemt over haar lijf. Ze pakt de borstel en boent tot haar huid felrood kleurt. Zeep, nog meer zeep om die afschuwelijke geur weg te boenen. Ze voelt zich smerig. Het leek zo mooi: chatten met een knappe jongen. […]
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Schone schijn
Cultuur, Mensen, Natuur
Hippe monstertjes?
‘Wil je het eerlijk weten … Niet aan beginnen.’ ‘Oh?’ ‘Echt, ik meen het. Je moet het gewoon niet willen.’ ‘Waarom dan?’ ‘Verexcuseer mijn Frans, maar ze zijn gewoon een pain in the ass om te houden.’ ‘Maar ik heb al jaren een zeeaquarium. Goed, het duurde een eeuwigheid om […]
Communicatie
Goed lawaai
Leo, ik wilde dat mij meer tijd werd gegund. Meer tijd om je te leren wat ik heb geleerd, in een tijd dat de wereld beter was, mensen meer tijd hadden voor hun omgeving. Je bent niet oud genoeg, maar ik zeg het evengoed. Er is goed lawaai en slecht […]
Maatschappij
Blookertijd
Nabij het Amstelstation in Amsterdam stond vroeger een cacaofabriek. Blooker Cacao. Een begrip in onze hoofdstad. “Half elf, blookertijd,” zeiden ze destijds. Toen ik eind zeventiger -, begin tachtiger jaren niet ver bij de fabriek vandaan op school ging, mocht ik bij bepaalde windrichtingen ‘meegenieten’ van de lucht die de […]
Mensen
Amice
Tegen half vijf. Ik stop een schone zak in de stofzuiger. Telefoon gaat af. Tis Dr. Frank. Hij is nu in het ‘fort’ en wil mij spreken in mijn dorpscafé. 83 jaar, pacemaker, slechte oren. Scherp verstand … Classicus. Stoempt binnen met zijn indrukwekkende gestalte. Natuurlijk ben ik op tijd. […]
Communicatie, Mensen
Sliske
De man sliste hevig. Zo hevig dat de omstanders altijd onnoemelijk moesten lachen. Zijn spraak ging nogal gepaard met flinke consumptie. De omstanders stonden altijd op ruime afstand om hem heen geparkeerd. Dan konden ze tenminste dubbel lachen. Het as erkelijk aar een komisch gezicht. De man had ook nog […]
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
Julius en Julia
‘Gisteravond belde een man die zei dat ik me goed achter de oren moest krabben. Wie weet waar ik het over heb?’ Stilte. Julius keek de klas rond. ‘Niemand? dán moet ik iemand aanwijzen! Julia, kom eens naar voren? Kom hier maar naast me staan’ gebaarde hij. ‘Niet zo verlegen! […]
Fictie, Liefde
Vlekkeloos
Zeep. Het recept is simpel: 500 gram vet, 67 gram natriumhydroxide en 186 milliliter water. Het winnen van vet is het moeilijkste. Voorzichtig de stukken vet van het vlees scheiden, in kleine stukken snijden en ruim vier uur op een laag vuur laten sudderen. De afzuigkap levert strijd tegen de […]
Liefde, Mensen
Sneeuw
Ik sta achter haar en zeep haar gezicht in met sneeuw. Drie weken heb ik haar niet gezien. Merel studeert in Amsterdam. Ik volg een opleiding in Breda. Van vrijdagavond tot zondagavond zijn we thuis. Steeds vaker blijft ze het weekend in Amsterdam. ‘Sneeuw smaakt naar niets,’ zegt ze. Haar […]
Cultuur, Studie & werk
Mevrouw Bunt
Het was een kleine vrouw. Ik zie haar nog zitten, op de tafel, met haar handtas naast zich. Ze praatte voluit en spontaan. In mijn ogen was ze van onbestemde leeftijd. Je zou haar op de markt of in de bus tegen kunnen komen, maar ze was mijn scheikundelerares op […]
Familie, Fictie
Ingehaald
Een zeepkistenrace! Toen ik de aankondiging zag heb ik mijn neefje meteen ingeschreven. Enthousiast vertel ik hem over vroeger. Met een zeepkist tegen een boom knallen en lachend naar huis, waar je moeder je een draai om je oren gaf voordat ze je naar de dokter bracht. Wat had je […]
Mensen
zwarte vlekken op het canvas van een zelfportret
Door mijn noeste arbeid vervagen de vlekken wel maar verdwijnen doen ze niet. Hoe secuur ik er ook op poets, hoe mooi de zeepbubbeltjes ook zijn, de vale omtrekken van ooit aangerichte schade blijven zichtbaar. Ontkennen dat ze er zitten zou alleen maar maken dat ik mezelf niet eens meer […]
Poëzie
Steentjes
Steentjes in de punt van mijn schoen schoppen tegen mijn tenen die op hun beurt trappen tegen mijn schenen zodat ik bijt op het puntje van mijn tong en helaas weer het foute liedje zong En niet kan rijmen geen woorden geen logica slechts smurrie versierd met blablabla En knipogen […]
Communicatie
Rauwe shit
Zijn ogen waren wonderlijk blauw, zijn benen krom, zijn handen sterk en gevoelig. Hij had een buik die hij, eenmaal gelegen, van rechts naar links drapeerde. In zijn bilspleet zat een tattoo. Zijn halskuiltje geurde naar verrukkelijke horizonten. Hij strooide met bloemblaadjes. Zijn stem was ongehoord rauw, zijn neus plat […]
Communicatie, Familie, Mensen
Zeep die geen zeep is
De wanden van de vakantiebungalow waren dun. Ik kon het gesprek van twee oude tantes volgen alsof ze naast mij in de kamer stonden. ‘Is jouw huid ook zo schraal?’ vroeg de ene. ‘Ja, erg is dat. Het komt door de leeftijd. Maar ik heb nu iets gevonden dat de […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties