Schrijf mee!
« »

Mensen

zwarte vlekken op het canvas van een zelfportret

10 november 2015 | 120w | SF   | 2 |

Door mijn noeste arbeid vervagen de vlekken wel maar verdwijnen doen ze niet. Hoe secuur ik er ook op poets, hoe mooi de zeepbubbeltjes ook zijn, de vale omtrekken van ooit aangerichte schade blijven zichtbaar.
Ontkennen dat ze er zitten zou alleen maar maken dat ik mezelf niet eens meer serieus neem, laat staan dat dan van een ander te verwachten.
De vlekken maskeren werkt evenmin. Het kan heel goed lijken alsof er nooit iets noemenswaardigs gebeurd is, de vlekkenmaker weet wel beter;
het canvas zal nooit meer onbezoedeld zijn.
Er zit weinig anders op dan de vlekken te onthullen en de tijd te nemen ze op te lossen.
Van een ziel kan tenslotte nog altijd iets moois gemaakt worden .

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van SF of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »