Zeep. Het recept is simpel: 500 gram vet, 67 gram natriumhydroxide en 186 milliliter water. Het winnen van vet is het moeilijkste.
Voorzichtig de stukken vet van het vlees scheiden, in kleine stukken snijden en ruim vier uur op een laag vuur laten sudderen.
De afzuigkap levert strijd tegen de afgrijselijke geur, maar houdt de stank niet uit huis. Niet alleen deze geur. De kamer ruikt nog steeds naar hem. Zweet, alcohol en zware shag. De meubels tonen sporen van zijn gewelddadige uitbarstingen. Het is klaar. Tijd voor een schoonmaak.
Voorzichtig druppel ik wat van mijn favoriete parfum bij het mengsel. Als ik straks de vlekken wegboen zal ik even aan hem denken.
Zijn resten begraaf ik in het bos.
GE-WEL-(DA)-DIG!! Heerlijk zo’n twist in de laatste zin. Als het kon twee hartjes. 🙂
Gruwelijk mooi. <3
Past ook weer in het rijtje Silence of …
Halloweentijd zeker?
Maar het blijft knap geschreven.
Bloedend hart dan toch!
Briljant!
Bedankt voor de opbeurende reacties. Tja, de halloweentijd zal zeker een rol spelen. 😉
Beste Hadeke,
Een van de oplossingen voor huwelijkse problemen.
Al zou ik voor de geur nooit zijn after- shave nemen. Die geur associeer je immers meteen weer met de vent.
Lekker morbide stukje,
Met vriendelijke groet = hartje,
Chris
@Hadeke – leuke wending. Ik vraag me wel af of dat klinische begin past bij de gemoedstoestand van de moordenaar.
Ik werd gewezen op een inconsistentie. Vandaar een aanpassing tegen het eind. Naar aanleiding van de opmerking van Leonardo ook een witregel toegevoegd, omdat het klinisch afstandelijk begint, maar de geur de emotie laat ontwaken. Hopelijk zijn het verbeteringen.
Wederom dank voor de reacties.
Lekker verhaaltje weer Hadeke… brrr. 🙂
een stukje dat wel even nawerkt!