De faculteit Geneeskunde in Groningen is het helemaal beu. Het nieuwe collegejaar is amper bezig, of de nieuwe aanmeldingen komen alweer binnen. Maar het bestuur van de faculteit heeft een oplossing gevonden. Middels een prijsvraag, ja, een prijsvraag, het bestuur beseft heel goed hoe duur de opleiding is en hoe […]

Raar dat hij twijfelde. Hij was nu eindelijk arts, maar een echte Littmann nemen, dat voelde nog onwerkelijk. Hij kon weer voor de oude vertrouwde Schweitzer gaan, zo’n stethoscoop waarmee hij al zijn coschappen had gedaan. Artsen in opleiding wisten immers dat ze niet met een Littmann aan moesten komen; […]

“Doe je mond maar open.” Het gezicht van de arts komt steeds dichter bij en ik kan zijn adem ruiken. “Ja goed zo, wijd open.” Hij schuift de spatel, die me toch sterk aan een ijscolepeltje doet denken, hopla diep in mijn mond. “Zeg maar aaa.” Ik doe mijn best […]

In de visserij is het heel gebruikelijk om nieuwe vissers op een ludieke wijze te verwelkomen. Zo ook in Vissersgat, een plaatsje gelegen in België, net voorbij Antwerpen. Vissersgat is vooral gekend van de bouw van grote schoepen. U kent ze wel, die dingen die water verplaatsen. Wel diezelfde schoepen […]

‘Even naar “Oom Dokter”,’ zegt mijn moeder. ‘Hallo jongeman,’ zegt de dokter met een zware, doorrookte stem. Een rijzige gestalte in een witte jas met een stethoscoop om zijn nek vraagt aan mijn moeder wat ik mankeer. Ik kijk letterlijk en figuurlijk tegen hem op. ‘Doe het hemdje even omhoog,’ […]

Ophitsers die in bijna iedere gebeurtenis de islam, de allochtoon en de vluchteling weten te beschuldigen. Op de een of andere manier wordt de grens van het betamelijke verder en verder opgerekt. De politiek is te laf om in te grijpen, integendeel, zij doet gezellig mee. Niet de rede heeft […]

Destijds werkte ik als operatiekamerbroeder anesthesiologie in St. Clara. Anekdotes te over, zoals je over dienstplicht pocht. Gemene deler is de hiërarchie in beide instituten. Ook in een ziekenhuis manifesteert pikorde zich in kledingvoorschrift, zodat wij weten wie ons tegemoet treedt en voorrang heeft. Zo marcheren artsen dominant in het […]

Al een tijdje kak ik mezelf helemaal vrij van dienst. Uren zit ik te drukken en te kleien om uiteindelijk een hard, klein bolletje poep te kunnen lossen. Gelukkig beschik ik over een vlakspoeler en kan dus het product van mijn arbeid nog aanschouwen voor het doortrekken. Wellicht lijk ik […]

Bloed had ’s morgens zijn slaapkamermuur gekleurd. Hij raspte zijn huid niet wetende dat parasieten in onderhuidse gangetjes ronddoolden. Lustig legden zij er eitjes waar nog meer schurftige dingetjes uitkwamen. De jeuk maakte hem uitzinnig. Hij belde, laat in de middag, en dreigde door het raam te springen. ‘Kom maar,’ […]

De zeer bekwame reumatoloog ging meteen aan de slag. Hij liet mijn bloeddruk meten, luisterde met een stethoscoop naar mijn longen, haalde vocht uit mijn ontstoken knie en onderzocht mijn bloed. Van zo’n beetje al mijn lichaamsdelen zijn röntgenfoto’s, MRI-scans en CT-scans gemaakt. Helemaal doorgelicht en binnenstebuiten gekeerd verliet ik […]

Het trauma uit mijn jeugd, bij ziek zijn naar de dokter. En hoe kwam ik dan weer buiten? Een heel stuk opgefokter…! “Doe je mond maar open.” “ja open hem maar wijd.” “Ai die keel is flink ontstoken.” “Dat is geheid een feit.” “Draai je meteen ook maar even om, […]

Met een dun opgerold papiertje leg ik mijn oor te luister op haar linkerborst. ‘Sssstttttttiiiiiillllllll zijn’, fluister ik haar toe en leg mijn vinger op haar lippen. Dat vindt ze niet prettig. Het stil zijn. Ik hoor haar hartje zachtjes bonken. Het klinkt als Bachse pauken die met het juiste […]

“Doe je mond maar open.” Het gezicht van de arts komt steeds dichter bij en ik kan zijn adem ruiken. “Ja goed zo, wijd open.” Hij schuift de spatel, die me toch sterk aan een ijscolepeltje doet denken, hopla diep in mijn mond. “Zeg maar aaa.” Ik doe mijn best […]

De regen maakt me nat en koud dus ik klop bij je aan je laat me in en mag er voor de grote haard gaan staan ik krijg een nap met soep en brood, het is maar amper op dan trek je mijn kaproen al met een gang over mijn […]

Johanna Sebastiana Lippe- Plausch achter- achterkleinkind van Johan Sebastiaan Bach? Dat wekt nauwelijks ontzag. Toen de componist Bach stierf was het bestaan van zijn gewettigde kinderschaar én van zijn onwettige nakomelingen bekend. Of Johanna Sebastiana Lippe- Plausch uit gewettigde of uit onwettige tak is voortgekomen is onbekend. Veel aktes zijn […]