Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Sneeuw

10 november 2015 | 120w | Ees de Winter | 7 |

Ik sta achter haar en zeep haar gezicht in met sneeuw.
Drie weken heb ik haar niet gezien. Merel studeert in Amsterdam. Ik volg een opleiding in Breda. Van vrijdagavond tot zondagavond zijn we thuis. Steeds vaker blijft ze het weekend in Amsterdam.
‘Sneeuw smaakt naar niets,’ zegt ze. Haar traditionele wraak, een sneeuwbal in mijn nek, blijft dit keer uit. Geen koud waterstraaltje dat tergend langzaam langs mijn ruggengraat naar beneden zakt.
Bij het afscheid houdt ze me lang vast. Langer dan anders.
Dinsdag mailt ze me: Ik heb een ander lief. Een vrouw. Sorry.
Meteen stap ik op de trein naar Amsterdam. Lang sta ik voor haar deur. Zonder aan te bellen ga ik weer terug naar Breda.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ees de Winter of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »