0
Ik heb niets met het woord guts, ik krijg er zelfs een onpasselijk gevoel bij. Het past in het rijtje van figuurzaag, breinaald en schaar. Het doet me denken aan handvaardigheid, niet mijn sterkste vak. Ik krijg het voor elkaar om vierkanten te knippen, wat rondjes moeten zijn. Breiwerken zitten […]
Communicatie
Geen guts voor mij
Column
Schrijven is afzien
Wat een maand! Regelmatig zat ik tot in de kleine uurtjes achter mijn computer. Zelfs als ik eindelijk in bed lag, bleven de personages door mijn hoofd spoken. Slapen was de hele maand beperkt tot een minimum. Avond na avond zat ik verwoed te schrijven tot mijn handen verkrampten en […]
Communicatie
Brug
Zijn lunch bestaat uit een stukje snelweg met doorgetrokken streep. Hij haalt nooit niet in. Ook geen tijd. Meestal stopt hij een kwartiertje. Zomaar even met zichzelf en de radio. Misschien een verlopen krantje erbij met vervaagde nieuwtjes. De ruitenwissers vegen de voorruit schoon. De binnenkant is beslagen. Met zijn […]
Fictie, Mensen, Natuur
De jongen die hoog kon springen
In ons volleybalteam zat een jongen die van St. Eustatius kwam. Hoewel hij kleiner was dan de meesten van ons, sprong hij het hoogst van allemaal. Zo’n atletische jongen die in alle sporten uitblinkt. Na een wedstrijd waar hij ook weer de meeste punten bij elkaar had geslagen, vroeg ik […]
Column, Communicatie, Mensen
Ik, ikke, ik…
Het is smoorheet. ‘Rechtop lopen’, zeg ik, maar de vijftig krammen in mijn buik trekken me voorover. ‘Hé, hoe is het met jou’, roept ze. Haar overdosis gezonde energie slaat als een explosie in mijn gezicht. ‘Oh, wat ben jij veel afgevallen! Figuurtje hoor! Doe mij dat dieet!’ ‘Nou, ik […]
Familie, Fictie, Mensen
Ome Geurt legt dingen uit (54)
“Ome Geurt, spelletje spelen?” “Geen zin.” “Kruiswoordpuzzel in de krant?” “Geen zin.” “Stukje wandelen dan?” “Geen zin.” Inge zucht schouderophalend. “Jezus, saai hoor. U begint echt oud te worden.” “Dat heeft er niets mee te maken, Truus Trubbelkloot. Ik kan er zo moe van worden, dat ik elke keer het […]
Communicatie
Linoleum
Haar tong steekt uit haar mond maar dat heeft ze niet in de gaten. Ingespannen bewerkt ze het stukje linoleum met haar gootvormige beitel, net als al die andere kinderen die ik de opdracht gaf om een ‘drukplaat’ te maken. Als ze klaar zijn mogen ze met een verfroller de […]
Poëzie
Mijn graai-grabbelton
Langzaam draai ik me om, want ik wentel me, wentel me, in mijn graai-grabbelton. Het is hier zo warm en zo knus, steeds als ik mijn geld weer tel, sta ik hoger in de plus. Winsten maken, woeker, woeker, zweep erover, gedane zaken, woeker woeker, en ik tussendoor, nog een […]
Communicatie, Mensen
Met de jaren
Bij mijn ouders kwam er vroeger zelden of nooit een onvertogen woord over hun lippen. Vloeken zagen zij als een zwakte. Zij hadden zo hun termen. Als ik ’s avonds niet binnen wilde komen, dan riepen ze dat als ik niet snel kwam, zij mij bij mijn lurven zouden grijpen. […]
Mensen
Wakker worden
Mijn ogen openden langzaam, ik zag wat vage gezichten boven mij hangen en wat gelach. Het voelde als een droom, maar toch niet, ik was bewuster van wat er gebeurde. Er werd naar mijn naam gevraagd, wat een domme vraag, natuurlijk wist ik mijn naam. Langzaam werd alles steeds minder […]
Mensen, Studie & werk
Slechtziend
Na de wijkwerking op vervanging. Ze kent er intussen de klappen van de zweep. Hij heeft boven alles afgestoft, gewoon dweilen. Vervolgens de trap naar beneden en de gang. Ha, koffietijd. Nee, nee hij zal de thermos wel nemen. Koekje erbij? Koffie graag, het koekje slaat ze af. Hij komt […]
Mensen
Iemand moet als eerst gaan
Na weken niet naar de crossbaan met mijn neef te gaan was het eindelijk weer eens zo ver, we zouden weer gaan crossen. Eenmaal daar aangekomen werden we door een man benaderd die ons vertelde dat de baan niet beschikbaar meer was en hij wees naar een andere baan, een […]
Familie, Mensen
Hanenkam
Waar heb ik het aan te danken. Er staan drie meiden bij de bushalte van wie een met een hanenkam, roodgeverfd haar dat recht omhoog wijst. Wie van de drie is mijn dochter. Ja hoor, goed geraden. Met bijna de tranen in mijn ogen vertel ik mijn vriendin hoe ik […]
Column, Familie, Liefde
Gat
Bij elke verhuizing was hij erbij, haar vader. Hij verfde deuren, boorde gaten en legde elektriciteit aan. Als dank at hij dan mee. In haar vegetarische tijd kauwde hij zich dapper door de in de schil gekookte aardappelen heen. Ooit boorde hij een gat in de waterleiding, en kreeg een […]
Poëzie
Ik mis je, mijn liefste
De kist zakt in het gat. Ernaast wacht modder, en het ruikt naar mos. Het doet me denken aan het bos waar we samen wandelden, elkaars hand vasthielden. ‘Stof zijt gij…’ Maar ik luister niet, het is allemaal zo intens, schiet vol, overmand door verdriet. Ik zal je nooit meer […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties