Ik heb niets met het woord guts, ik krijg er zelfs een onpasselijk gevoel bij.
Het past in het rijtje van figuurzaag, breinaald en schaar.
Het doet me denken aan handvaardigheid, niet mijn sterkste vak. Ik krijg het voor elkaar om vierkanten te knippen, wat rondjes moeten zijn. Breiwerken zitten standaard in de knoop en bevatten gaten waar een vis doorheen kan zwemmen.
Als ik een guts ter hand moet nemen om een blok hout te lijf te gaan, breekt het zweet me uit.
‘Je kan meer dan je denkt’ roepen de zachtmoedige optimisten. Helaas, ik ken mezelf heel goed.
Voor iemand die zelfs twee vingers aan elkaar kan nieten, is de guts een voorwerp dat ze graag laat liggen.
« Schrijven is afzien
Taxi »
« Schrijven is afzien Taxi »
Communicatie
Geen guts voor mij
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van liedelet of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Schrijven is afzien Taxi »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Een eerlijk stukje… 😉
Inderdaad, en ik hou wel van zulke zelfkennis 😉
je kunt ook mooi schrijven over dingen waar je niks mee hebt
😛
@liedelet, inderdaad een eerlijk stukje, leuk die dingen die je ‘overdrijft’ Van mij mag dat nog groter.