“Hoe heet je?” vroeg ik. Het jongetje zei niets. “Waar zijn je ouders?” Nog steeds niets. Ik keek om me heen. Ik had niemand in het bos gezien. Het jongetje pakte mijn hand en ging tegen me aan staan. Ik keek nogmaals om me heen en besloot toen om hem […]

Niemand heeft het er over, maar hij bestaat dit jaar vijftig jaar. Vijfenvijftig jaar geleden werd onder leiding van ingenieur Otten in een Hasselts laboratorium de cassetteband uitgevonden. Twee jaar later werd op de Amsterdamse Firato de eerste cassettespeler getoond. Maar toen Philips – deze Eindhovense technologiegigant zat immers achter […]

Vol verwachting trokken we naar onze nieuwe woonplaats. Dichtbij het werk van mijn lief, verder mij alleen bekend van vroeger familiebezoek. De wijk waar we neerstreken, was flink opgeknapt. Mooie huizen, met veel ruimte. Maar op straat was het niet fijn. Bierkratjes waren de stoelen waarop in de deuropening werd […]

In het hooi liggend tussen zusjes en broers, lag het comfortabel. Voerbak en waterbakje vol, wat wil je meer? Tot plots op een vrijdagavond ik werd opgetild en belandde in lange krullige haren. Zei ze nou, ik neem je mee naar huis? Bewegend ding in een klein donker doosje was […]

Als die rotoorlog er niet was geweest, wie was hij dan geworden? Is dat de enige zin van de oorlog: dat hij is wie hij is, wat hij niet weet? ‘Niet terugdenken, alleen maar vooruit.’ Gezegd door mensen die nooit nadachten. Een hoofd dat te vol is door denken, kun […]

‘Khayelitsha’ klinkt als een belofte De vertaling is ‘Nieuw thuis’. Wie in Kaapstad over de N2 rijdt, houdt ramen en deuren van de auto stevig gesloten. Het uitzicht op de duizenden krotten die tegen de heuvels geplakt lijken is bijna surrealistisch. Gebouwd van golfplaten, stukken hout en karton houden ze […]

‘Ik zeg het: Sal Cohen, geboren en getogen in de Jodenbuurt. Een getto, waar de een na de ander werd opgepakt. Het begint gewoon opnieuw. Verdraagzaamheid van die moslims? Er is alleen maar haat, het is erin gefokt. Schrijft u dat maar gerust op.’ ‘Nou, meneer Cohen, dat is een […]

Het klopte niet. Ik keek om me heen en zag snel wat er aan de hand was. “Die bank was vroeger een stoel,” zei ik. “Nee hoor,” zei ze, “die bank is altijd een bank geweest.” Ik geloofde haar niet. Ik keek verder de kamer rond. “Ha,” zei ik, “die […]

Gevangen in een getto van gedachtekronkels vecht ik tegen blinde muren in straten waar dood op elke hoek ligt uitgestald beelden van vroeger vervagen sneller dan ik ze kan afdrukken voor de eeuwigheid bewijs van hoe mooi het eens was strijd in de getto, een leven voor een ander verandert […]

Wie Awraham kent, weet dat je hem in de eerste week van mei beter met rust kunt laten. Niemand weet wat hij allemaal heeft moeten doorstaan. Geen woord daarover. Slechts sommige ‘vrienden’ weten dat zijn innig geliefde vrouw en zoon voor zijn ogen zijn doodgeschoten in Auschwitz. Intens naar binnen […]

Karsten zat over zijn pc gebogen. Hij schrok toen iemand hem op de schouder tikte. “Mam, ik spring haast uit mijn vel. Kon je niet roepen in plaats van mij te besluipen?” “Zeg, jongeman,” antwoordde Marina grappend. “Ik sta hier mijn keel schor te schreeuwen, maar geen reactie. Dus, ik […]

In de rij bij de kassa waar ik zit, staat hij weer. De meneer die niet alleen geen goede pas heeft maar ook geen eigen geld. Vroeger kwam er dan een begeleider mee bij het boodschappen doen. Wordt dat dus ook al te duur? De vorige keer bleef hij het […]

Door de avondklokverplichting in het getto waagde zich toch niemand buiten op straat. Midden in de nacht legde hij het witte-rozen-boeket op de stoep voor het ouderlijke huis van zijn mooie jonge Jodenbruid. Moeder Mira zag de duivel door haar slaapkamerraam. Impulsen van woede samen met wrede plannen borrelden in […]

De angst regeert geen bescherming van wachters op de muren maar wachtposten achter prikkeldraad die ranselen en roven De honger regeert geen brood op de planken maar op de grond ziekmakende en schimmelende hompen waarom gevochten wordt De kou regeert geen warme kleren maar rafelige lompen die hun schamele lijf […]

Als slecht gekleed publiek leken de hoge flats neer te kijken op het treurig schouwspel dat plaatsvond op hun binnenplaats. De bewoners van dit stukje stad hadden nog minder dan niets. De gemeente had deze wijk jaren geleden aan de kansarmen toegewezen. Meer dan een stuk beton met een paar […]