Kerstmis, ijskoud, daklozen, armoede. Naastenliefde, solidariteit. De serviceclub hongerde naar gul warmte bedelen. Enthousiast stak de kliek de koppen bij elkaar. Een cateraar had nood aan wat extra uitgaven om af te trekken en bood spontaan soep aan. Heerlijk idee! Zaterdagnamiddag, het stadsplein. De vrieskou tekende bloemen op de ramen […]

Dat poezenvoetjes geluidloos kunnen sluipen is mijn kater onbekend. Liggend in mijn warme bad volg ik zijn wandeling van mand tot badrand moeiteloos. Ik heb mijn ogen gesloten en hoor aan de veranderende klank dat parket is overgegaan in tegelvloer. ‘Mrrr-re, mrieuw’, zegt hij met een piepstem die doet denken […]

Het is de winterkou die aan mijn huid plakt terwijl het slechts herfst is hoofden die zich behaaglijk laten wegzakken in die kragen en zachte sjaals en ondertussen wolkjes blazen langs koele lippen Er speelt een gesprek vanonder de mutsen naast mij haast onzichtbaar maar niet te missen Ik krijg […]

In de ruimte van de keuken, die naadloos overgaat in het leeggehaalde woongedeelte van de gerenoveerde boerderij, wordt mijn hulpgeroep onverbiddelijk weerkaatst. Ik ben de enige roepende, de enige horende. Buiten grazen koeien en in de verte zie ik auto’s als vertrouwde stipjes aan de eindeloos lange rij bomen voorbijrijden. […]

Het leek me schier onmogelijk. Doorleven nadat je ouders overleden zijn. De basis weg. Na drie jaar merk ik dat ik het toch kan. De rauwste randjes zijn er af, al schiet ik regelmatig vol als ik een oud stel zie lopen, elkaar stevig vasthoudend. Het mooie is dat ik […]

Er komt bloed uit de kraan. Ik probeer het waterbedrijf te bellen maar de telefoon geeft alleen een kakofonie van gekrijs. Als ik uit het badkamerraam kijk zie ik weinig meer dan stofwolken. De gebouwen, de torens van mijn stad zijn verwoest, ingestort. De zon schijnt fel en heet. Beter […]

Fuck. Over zeven minuten verloopt de deadline voor mijn column over Max Verstappen. 250 euro krijg ik voor die column. Ik heb geen inspiratie! Ik weet niks van die gast. Is hij familie van Jos Verstappen? Die middelmatige coureur op het hoogste niveau? Met zo’n lege blik in zijn ogen? […]

Sommige dingen vergeet je, of laten je koud. Andere blijven in je gedachten, onuitwisbaar. Wat zonde dat mensenlevens verpest worden door zelfdestructie. Sylvia houdt meer van Ted dan andersom. Ted heeft meer succes dan de depressieve Sylvia. Jaloezie als breekijzer van een relatie, die nooit in balans is geweest, als […]

Het mocht niet zo zijn. De bouw uitstellen was geen optie. De aannemer zocht allerlei excuses om zich tijdelijk op zijn andere project te concentreren, maar de gemeente wist van geen wijken. Het gebouw moest eerst af voordat hij aan iets anders mocht beginnen. Die aannemer was mijn oude oom. […]

Heel langzam biggelt ie over mijn wang. Dichtbij me wil ik hem houden, eigenlijk niet laten gaan. Opgeborreld, ontsproten die vanuit een klein waterzakje, verstopt achter het oog. Ik ben er zuinig op. Behalve in een jolige bui. Dan ontploft de boel. Vermenigvuldigt zichzelf. Dan stroomt een geluksrivier dwars door […]

Ik mocht haar interviewen voor mijn beauty-and-lifestyle-blog. De kranen blinken en er hangt een prachtig mozaïek aan de muur. Ze zweert bij rozenblaadjes en sandelhout. Iedere avond neemt zij een bad. Daarbij ontschminkt zij zich volledig. Daar kunnen veel vrouwen een voorbeeld aan nemen. Dit proces duurt minstens een half […]

‘Adem in, adem uit. Niet meer dan zestien keer per minuut. Voor problemen bestaan altijd oplossingen.’ ‘Goed zo, neem nu je telefoonboek. Bel Herman. Hij is de beste. Zeg hem dat je dringend een nieuwe badkamer nodig hebt.’ ‘Goed zo, Han. Bel nu je schoonmoeder.’ ‘Je hebt geen schone moeder? […]

Een parketvloer is een geweldige glijbaan. Per ongeluk gemaakte krasjes verdwijnen in de loop van tijd. Geabsorbeerd door de houtnerven en bruintinten. Hout leeft tenslotte… Als kind maakte ik dankbaar gebruik van vrijdag is wasdag. ‘Boenwasdag’, wel te verstaan. Met een aanloopje bereikte je vanuit de woonkamer de keuken al […]

Omdat iedereen was vergeten waar het over ging, hielden ze allemaal op met praten. Voor een ingehouden moment, keken ze allemaal om naar elkaar, en wat de meesten opviel, was dat ze een behoorlijk raar bijeengeraapt zooitje waren. Een eerste grinnik van iemand werd met een halve slik onderdrukt, kijkend […]

Een raar type, mijn buurvrouw. Niemand praat met haar en andersom. Maar… ik trek vreemde types aan; tegen mij praat ze wel. Ze woont alleen met een poes: Blacky. (Meer een ouderwetse hondennaam.) Ik sluip de trap op, maar het lijkt wel of ze me opwacht. ‘Zal ik mijn haar […]