‘Adem in, adem uit. Niet meer dan zestien keer per minuut. Voor problemen bestaan altijd oplossingen.’
‘Goed zo, neem nu je telefoonboek. Bel Herman. Hij is de beste. Zeg hem dat je dringend een nieuwe badkamer nodig hebt.’
‘Goed zo, Han. Bel nu je schoonmoeder.’
‘Je hebt geen schone moeder? Okee, dat is ook waar. Moment. Je kunt je buurvrouw Black misschien aanspreken.’
‘Nee Han! Niet meer dan zestien ademhalingen per minuut!’
‘Adem in Han, adem uit Han.’
‘Rustig. Het stedelijk zwembad. Ook een mogelijkheid. Voor een wekelijks of dagelijks bad.’
‘Han!’
‘Ik weet het!’
‘Dit is je kans!’
‘Om voorgoed in Dionnes’ leven te infiltreren!’
‘Ze weet hoe hygiënisch je bent. Een dagelijks bad kan ze jou niet weigeren.’
Dionne duikt op uit onverwachte hoek Nele! Grappig. Door de woorden van de begeleider voel is hoe benauwd Han het heeft. Knap weergegeven.
Dionne de Watergraaff?! ? ? ?
@Alice: dankjewel.
@Mien: nee hoor, fictieve Dionne. De Watergraaff ken ik niet.
@Nele:
http://www.rtlnieuws.nl/sites/.....k=_cAeo0La
Ha ha
@Nele, @ Levja, @Ewald. Ik ga hiervan hyperventileren! Haha! En nog een probleem: ik krijg Ewald op mijn dak als ik me met Dionne bemoei. Heb je ‘Duel in Boxmeer’ niet gelezen? Levja speelt hierin ook een dubieuze rol; inmiddels zit Peter R. de Vries op deze ‘geruchtmakende zaak’.
@Han, @Levja, @Ewald: sorry, ik zal (proberen) mij niet meer te moeien met zaken die ik niet begrijp, ik ken de ons-kent-ons-club onvoldoende om te weten welk kwaad ik heb gedaan.
En ja: ‘Duel in Boxmeer’ heb ik gelezen, en het was dus inspirerend…
@Nele. Kwaad…? Lachen kan nooit kwaad, chagrijnen genoeg!
Wees vooral vrij om te schrijven wat jij wilt, Nele. We zijn tenslotte een grote 120 woorden familie. Persoonlijk voel ik niets voor clubjes in clubjes. Iedereen is uniek en laat iedereen vooral zichzelf zijn.
@Levja: thnks 🙂
Nele, je moeit je maar met wat je wil, hoor. Ik maak nergens een probleem van 🙂 En het ‘ons-kent-ons-clubje’? Ik ken zo’n clubje niet.
@Ewald: er bestaan altijd clubjes en ik ben blij dat ik op niemands tenen heb getrapt. Je kunt maar nooit weten.
Ik volg de ontwikkelingen in Boxmeer graag verder op. Leuke serie. 🙂
Nele, wat de ene dag een clubje lijkt, kan de volgende dag weer anders blijken te zijn. Iedereen trapt weleens op een paar tenen. Meestal niet willens en wetens maar per ongeluk. Daar ga ik althans van uit.