Ja nu ga ik helemaal los hoor. En ik doe het ongecensureerd. Voila. Niets haal ik weg en alles schrijf ik op. Uit het blote hoofd. Heb overigens nog nooit een hoofd aangekleed gezien, maar dat terzijde. Geen thema. Ik zal ze krijgen. Verzin ik toch lekker zelf iets. Fantasiemisbruik, […]

Je staat in de kledingkast, de jurk van je moeder zacht en een beetje stoffig ruikend tegen je wang, en zo sta je in het donker met je hart hard bonzend, en je houdt je adem in als je iets hoort daarbuiten, alsof er iets sluipt… Ja, daar is iets! […]

Toen mijn vader overleed, erfde ik zijn mannetje van metaal. Het zit op de wc, heeft een metalen bril op en leest een metalen krant. Zijn gewrichten, handen en voeten zijn moeren, zijn neus een schroef. Ik zal het nooit wegdoen. Als ik ernaar kijk, zie ik mijn vader. Vader […]

Geboren en getogen in een achterstandsbuurt, waar er geen doel om voor te leven was anders dan overleven in armoede. Een vieze paardendeken en een te klein bed en dito schoenen. Dagelijks te weinig van hetzelfde eten. Meer niet. Toch opgewerkt vond ie zijn levensmotto: ‘Leven en laten leven.’ Hij […]

Tot de ontdekking komen dat je geen enkel aardappelmesje meer in je keuken hebt, tollende Casatchock-muzak in je hoofd en geen thema op 120-woorden, deze combinatie van factoren joeg mijn woordenaantal serieus de hoogte in. Ik slaagde er niet in om onder de limiet van honderdtwintig woorden te blijven en […]

Je zult er maar last van hebben. Angst voor lange zinnen. Daarom een eenvoudige oplossing. Een kort stukje met lange woorden. Mocht u door het lezen van mijn stukje oplopen tegen een chronischevermoeidheidssyndroom, pillen nodig hebben, hiervoor bestaat geen geneesmiddelenvergoedingssysteem. De enige troost die ik u kan bieden is een […]

‘Hallo, buurman. Goed dat ik u tref. Ik wil u graag een compliment maken.’ ‘Dag buurvrouw. Dat is aardig.’ ‘Ik vind het bewonderenswaardig hoe u zo enorm veel herrie kunt maken, zonder één seconde aan uw buren te denken.’ ‘Goh …’ ‘Bovendien lukt het u altijd juist op mijn vrije […]

En hij had zo graag willen verhalen over zijn belevenissen tijdens zijn vakantiereis voor alleengaanden. De kastelen die hij gezien had, het Colosseum en het Sint Pietersplein. Hij had dolgraag zijn hart willen luchten over de irritant aanwezige medereiziger die een continue stroom van commentaar op de goedgemutste hostess uitstortte. […]

Geen probleem. Geen enkel. Geen houvast. Geen enkel probleem. Geen kopzorgen. Geen twijfel. Geen schrijfangst. Geen spellingproblemen. Geen vingerreuma. Geen knikkend geknie. Geen rugklachten. Geen zitvleesgejammer. Geen pen kwijt. Geen deadline. Geen duizelingen. Geen nood aan wandelen. Geen geforceerd taalgebruik. Geen fantasie. Geen fictie. Geen woordspel. Geen redactie. Geen wiskundige […]

De lerares Frans kijkt me doordringend aan, terwijl ze zegt: ‘Waarom ligt de vertaling van het thema dat ik heb opgegeven niet op jouw tafel?’ ‘U kijkt verkeerd.’ ‘Hoe ik ook kijk, ik zie geen thema.’ ’Juist, u ziet geen thema.’ ’Je bent me een verklaring schuldig.’ ’Moet ik verklaren […]

‘Waarom lig je zo ver bij me vandaan?’ ‘O… gewoon…’ ‘Wil je mijn rug even insmeren?’ ‘Ja, dat is goed.’ ‘Mag wel wat harder hoor!’ ‘Ja, tuurlijk.’ ‘Waarom doe je je overhemd niet uit? Het is bloedheet.’ ‘Ik verbrand nogal snel.’ ‘Dan smeer ik jou toch ook even in!’ ‘Dat […]

Zijn vaste ochtendritueel leidt de nieuwe week in: De wekker om zeven uur. Hij springt uit bed en in zijn ochtendjas loopt hij naar de keuken. Zet de fluitketel op het vuur, pakt een koffiefilter uit de keukenla. In een vloeiende beweging opent hij het en zet het in de […]

‘Zal ik je begeleiden naar de overzijde?’ vraagt hij. ‘Het kost je niets; je hebt tijdens je leven al genoeg betaald.’ ‘En dan?’ ‘Daar laat ik je alleen.’ Ze kijkt naar het zwarte water van de rivier. Het boezemt haar angst in. Aan deze zijde is het vertrouwd en veilig. […]

Hetgeen ik u vertellen ga Is echt gebeurd, zo waar ik hier sta. Met een stofzuiger zoog ik de bank, heel gewoon Toen klonk het geluid van de telefoon. Ik nam op, en hield de slang aan mijn oor, Waardoor ik nu al vier jaar niets meer hoor. Mijn trommelvlies […]

Hoewel ik je nog niet echt lang ken, ben je niet meer weg te denken. Je overbrugt met golven een onafwendbare lijfelijke afstandelijkheid. Mede door jou wordt het verlangen aangewakkerd, zorg je voor een warme hereniging. Als een verkeersregelaar geef je ons toenadering voor verzoening; laat je kussen suikerzoet smaken. […]