Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Blacky

30 november 2016 | 120w | Han Maas | 3 |

Een raar type, mijn buurvrouw. Niemand praat met haar en andersom. Maar… ik trek vreemde types aan; tegen mij praat ze wel.
Ze woont alleen met een poes: Blacky. (Meer een ouderwetse hondennaam.)
Ik sluip de trap op, maar het lijkt wel of ze me opwacht.
‘Zal ik mijn haar verven?’ vraagt ze.
– haar kan je het eigenlijk niet noemen.
‘Moet je doen!’ zeg ik. ‘Maar niet zwart, dat is zo onnatuurlijk.’

Geschreeuw op het trapportaal: ‘Doe die hoofdkraan open, ik ben mijn haar aan het verven, eikels!’
‘Een kwartiertje, hooguit, mevrouwtje.’
‘Pas op je poes,’ zeg ik.
‘Wat? Wordt die ook te donker?’
– ze kijkt richting haar openvallende ochtendjas.
‘Nee, Blacky! Je deur staat open. Straks loopt ze weg.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »