0
Het was al 20 jaar geleden, dat zijn vrouw was overleden, en hij zijn heil zocht bij een prostituee. Eens per maand kreeg hij de kriebels in zijn broek, en ging hij bij een hoer op bezoek, zo kwam hij aan zijn gerief. Natuurlijk had hij een voorkeur, en stond […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie
Van de wijsheid en dan de dood
Wanneer ik roep en de echo antwoordt, in stilte weet dat je bent vermoord. Het is zover, de tijd verbrandt, mijn geheugen, mijn verstand. Nu leer ik wat ik al wist, dat het al voor me was beslist. Het is een komen en een gaan, van eenieders aards bestaan. Mijn […]
-
Poëzie
En wie doet de afwas?
Mijn vrouw ligt steeds voor me klaar, met haar benen wijd wacht ze daar. Ver van huis en heel dicht bij, waar dan ook, ze is bij mij. Want ze gaat altijd met me mee. Ze spreekt nooit tegen, is heel gedwee. Niemand weet van haar bestaan, ze is onzichtbaar, […]
-
Column, Poëzie
Morgen stop ik
En toen werd ik wakker, met hoofdpijn en een droge mond, en dronk een slokje water, ik voelde me ongezond. ‘Vanaf nu nooit meer drinken,’ nam ik me stellig voor, draaide me nog eens om, en sliep onrustig door. Vanmorgen werd ik wakker, en voelde me al wat beter, nam […]
-
Poëzie
Een knipoog naar oost en west
Nieuwjaar brengt een oude wens tot leven, alle hens aan dek voor het maken van kwatrijnen ter verkenning van der dichtkunst grens * Wij kwamen op de taveerne aangelopen en riepen: doe de zaak toch open! Wie weet hoe kort wij kunnen blijven En op terugkeer hoeven we niet te […]
-
Poëzie
Ja, zo word ik honderd
Lig languit in het gras, rietje in mijn mond, En de zon schijnt lekker, ik voel me zo gezond. Glaasje groentesap, dan wat Chinese thee, Ja, zo word ik honderd, misschien wel honderdtwee. De buren vieren feest, ik snap echt niet waarom. Het kost je levensjaren, ze zijn zo oliedom. […]
-
Poëzie
Nauwe steeg
Dan is er steeds die nauwe steeg, waar ik door moet, ik voel me leeg. Dan krijg ik honger, heb ik dorst, dan wil ik warmte, ik zoek je borst. Maar er is niets, het is benauwd. Een woestenij, toch voelt het koud. Ik steek mijn hoofd diep in mijn […]
-
Mensen, Poëzie
Effe niks
Jij bliksemschicht je door mijn leven. Met jouw snavelmasker pik jij onbesuisd op mij in. Ik moet mij tegen jouw gedachteloos gebek beschermen. Ik delete jou en leef door, maar jij -met vuurvaste tong blikken werpend- jij bezwangert mij met rozengeur, jij tikt onachtzaam door, jij tikt totdat ik stik! […]
-
Fictie, Poëzie, Studie & werk
Kennisdip
Een schooldirecteur in diepe mineur ontdekte een piek in het spieken op examendagen Hij kon niet verdragen dat leerlingen samen zonder zich te schamen hun eigen examen frauderend haalden en niemand taalde naar de kennisdip die in een wip de kranten haalde ‘De schoolreputatie is een abominatie!’ riep hij tot […]
-
Poëzie
KLEINE KROEG
Er is die kleine kroeg in de haven (en er zullen er wel meer zijn). Voor de zeegeesten is het een kerkhof van omgekomenen op de vaart. Bij vissers gezegend met inkomen en gehaat om rampspoed. Niets wereldschokkends maar wel kwaad. Verdronken slachtoffers spoken in de straat, nooit later dan […]
-
Poëzie
(120) Woorden
Als er één woord is geschreven, is er nog niets aan de hand, maar als er een woord wordt toegevoegd ontstaat er een hecht verband. Nog meer woorden vormen zinnen als geheel een consonant, zinnen verbinden tot verzen en resoneren in een formant. Hele verzen vol met woorden, regels zonder […]
-
Natuur, Poëzie
Pelophylax
Een lelieblad als zetel badend in de zon tegelijk verwarmingsketel voor het vloeibare gazon Als donderkop geboren een metamorfose ondergaan vele zusters en broeders verloren in de selectie van het bestaan Nog is het poikilotherme wezen gedoemd te worden gegeten vele vijanden zijn te vrezen dominant in de voedselketen Verdediging […]
-
Cultuur, Poëzie
Rika opnieuw ontmoet
Zij was het, geen twijfel mogelijk. Zij zat in de trein die de mijne passeerde, de andere richting in. Zij was blond. Volgens de schema´s die ik in mijn hoofd heb – of moet ik zeggen: had? – heb ik geen speciaal zwak voor “blond”. Maar haar engelachtige uitstraling vertelde […]
-
Mensen, Poëzie
Kikvors
Niet in zeven sloten tegelijk wandel ik langs waterkant op zoek naar kwakers in moerassig dras ik denk aan hen schreeuwend in het riet hun liefdeslied door niemand gehoord klanken die sterven in oneindig duister als ik een keel opzet springt er niemand op ik denk aan hen smachtend in […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties