0
Buiten huilt het lijkt het wel Al een dag of twee soms zijn het dikke tranen en dan snikt het nog wat na om daarna wederom een waterval uit te storten Ik vraag me af of het de rug van Sven Kramer was het niet presteren van Nicolien in die […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Communicatie, Liefde, Mensen, Poëzie
Mijn schild is mijn pas
Jij verdwijnt naar de vergetelheid, van de dagelijkse warme prak. Jij ontbindt in burgerlijke gehoorzaamheid, waarin je zorgelijk veilig bent gekooid. Jij lost op in normaliteit, verscheurd door koffie met een koekje. Jij vervliegt in middagdutterij, essentieel voor waarlijk leven. Jij verwijst naar dromenland, elke nacht steek jij over. Je […]
-
Mensen, Poëzie
Hun Polleke
meteen al vonden we het niks zo’n blikken bullebak grijs op dubbele wielen frontaal voor onze neus zonder blèrende kinderen dat wel het vaalgele zonnescherm rolde soepeltjes naar beneden de hardgroene zijflappen vormden hun afgebakend onderkomen een plastic netwerk fluororanje tot vierkant raamwerk gesmolten zo’n zeventig centimeter hoog werd met […]
-
Mensen, Poëzie
Ongehoorde ontmoeting
Haar ogen zijn al koolzwart toch pakt ze het potlood weer. Af en toe een uitschieter vanjewelste door het hobbelige spoor. Haar vingers bevochtigt ze op haar grauwe tong en veegt. Met zichzelf alleen stift ze haar mond rood iets te groot tanden kleuren mee Een vrouw tegenover haar gniffelt […]
-
Poëzie
Ontmoeting
Poëtische ontmoeting Na vijf workshops poëzie had ik de smaak te pakken. Het is inspirerend om met elkaar over poëzie te praten. Een leesvriendin stelde spontaan haar huiskamertafel ter beschikking en dan ontmoeten ze elkaar voor het eerst. Kennis maken Lot is verdwaald en dan opent Sofie een deur binnen […]
-
Poëzie
Het verlossende niets
dan verlang ik naar de dood eenzaam van god verlaten koud berooid zoekt mijn hand om een hap een kruimel brood om leegte te vullen is hier niet en nooit geweest mag ik sterven hier en me nu laven het verlossende niets eindelijk mijn dorst gelest treur niet herinner niet […]
-
Liefde, Poëzie
Lunch
De zon schijnt op deze voorjaarsdag. Ze zitten op het terras aan het water. Ze aait regelmatig even zijn been. Ze zoekt regelmatig lichamelijk contact met hem. Ze houdt van hem. Overduidelijk! Liefdevol voert ze hem wat van de lunch die op hun borden ligt. Hij zit comfortabel. Hij geniet […]
-
Poëzie
BEDENKING
Te bedenken dat er lui zijn die het allemaal slikken voor zoete koek, zelfs anderen terecht wijzen als die er een verschillende mening op nahouden. Te bedenken dat er velen zijn die het evenmin weten maar overtuigd zijn van hun gelijk en proberen het aan te smeren als zalvende boter […]
-
Cultuur, Poëzie, Politiek
Proeve van omwentelende surrealistische poëzij
“Ik geloof dat ik begrijp wat er staat” Bolbuikig marchanderende fopdressoirs deponeren hun eeuwig mislukte oogst bij het zweetverwekkende abattoir de loeiende stilte verknipt de dageraad de angstige bourgeois grijpt mis op zoek naar zijn kapotte regenpak ziedend verzucht de zee dat het klotsen afgelopen moet zijn de boekenlezeressen struikelen […]
-
Poëzie
Naar de Hoeren
Het was al 20 jaar geleden, dat zijn vrouw was overleden, en hij zijn heil zocht bij een prostituee. Eens per maand kreeg hij de kriebels in zijn broek, en ging hij bij een hoer op bezoek, zo kwam hij aan zijn gerief. Natuurlijk had hij een voorkeur, en stond […]
-
Poëzie
Van de wijsheid en dan de dood
Wanneer ik roep en de echo antwoordt, in stilte weet dat je bent vermoord. Het is zover, de tijd verbrandt, mijn geheugen, mijn verstand. Nu leer ik wat ik al wist, dat het al voor me was beslist. Het is een komen en een gaan, van eenieders aards bestaan. Mijn […]
-
Poëzie
En wie doet de afwas?
Mijn vrouw ligt steeds voor me klaar, met haar benen wijd wacht ze daar. Ver van huis en heel dicht bij, waar dan ook, ze is bij mij. Want ze gaat altijd met me mee. Ze spreekt nooit tegen, is heel gedwee. Niemand weet van haar bestaan, ze is onzichtbaar, […]
-
Column, Poëzie
Morgen stop ik
En toen werd ik wakker, met hoofdpijn en een droge mond, en dronk een slokje water, ik voelde me ongezond. ‘Vanaf nu nooit meer drinken,’ nam ik me stellig voor, draaide me nog eens om, en sliep onrustig door. Vanmorgen werd ik wakker, en voelde me al wat beter, nam […]
-
Poëzie
Een knipoog naar oost en west
Nieuwjaar brengt een oude wens tot leven, alle hens aan dek voor het maken van kwatrijnen ter verkenning van der dichtkunst grens * Wij kwamen op de taveerne aangelopen en riepen: doe de zaak toch open! Wie weet hoe kort wij kunnen blijven En op terugkeer hoeven we niet te […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties