Mijn grootste makke is mijn brein. Ik denk teveel.
Hier is mijn hart, zei ik en ze lachte. Daar denk ik nog weleens aan.
Mijn laatste trein is al vertrokken, alleen is maar alleen, zei zij en ik knikte.
Waarom ben jij altijd ‘even elders’ als we eindelijk daar zijn? Dat vroeg ze en ik luisterde niet. Of deed alsof, want ik herinner het me alsof het gisteren was.
Twee maakt geen. Alleen. En opnieuw:
Ik wilde je nog bellen maar je nam niet op. Ik denk dat ze loog.
Hoor je me niet? Ik verlaat je – en ik zei niets. Want soms is niets wat telt.
Ik ben er bijna uit. Elders is een raar woord. Net als hart.
recht uit het <3
Ik kan er eerlijk gezegd geen touw aan vastknopen 🙁
Ik begrijp het niet zo goed, Miranda. Deze keer misschien iets té veel geschrapt?
Dank je Hilde 🙂
Conny en Jack. Nee, ik heb niet teveel geschrapt. Het stukje is bedoeld minder toegankelijk en vereist een ander denkpatroon, zodat mi. dit stukje binnen het thema ‘elders’ past.
In ieder geval,dank je voor het lezen.
Interessante reacties hier.
Ze verbazen me enigszins, ik kan goed voelen wat hier geschreven staat.
Ik kende het woord ‘makke’ niet, dacht eerst dat het om een schrijffout ging, maar dat is niet zo.
Ik geniet heel erg van dit stukje. Als ik meer ip-adressen had, gaf ik nog een hart. 😉
Dank Hilde 🙂 ik ben heel blij met dit stukje.
En terecht Miranda. Mijn eerste gedachten waren “wauw” en “jaloers”. Je eist inderdaad een ander denkpatroon.
Heel gaaf! <3
🙂 dank je Sanne!
Ik zie wel wat er staat, maar ik begrijp niet wat je ermee wilt zeggen. Of ik begrijp wel wat je ermee wilt zeggen, maar dat is nietszeggend, blahblah “interessantig doen”. Geen hartje dus.
Gevoel en ratio nemen zelden dezelfde afslag.
Je moet een hart hebben om het weg te kunnen geven, Jack.
Spijker op de kop JanP, dank je 🙂
Mij spreekt het juist enorm aan, alsof je in mijn hoofd gekropen bent.
Het mijne is gebroken :'(
Dank je Hadeke 🙂
Jack, niet huilen. Het zijn maar woorden 😉
Het boeit me dit te lezen. Elke keer meen ik er iets nieuws in te lezen. De commentaren helpen mij het te begrijpen, maar ik ben er nog niet helemaal uit….
Dank je wel newcomm, dat is een groot compliment. Wat betreft begrijpen: er is geen goede of foute interpretatie, lezen vertaalt tekst vanuit het eigen denkpatroon. Dat concept probeerde ik elders te vangen. Maar ja, ik heb natuurlijk ook een makke: mijn eigen denkpatronen 🙂
Ook nu, na het lezen van de commentaren, begrijp ik het niet #zucht
🙂 sorry Conny.
Ik schrijf ‘bedenkend’, vanuit een idee, thema. De personages krijgen, net als het verhaal, vorm terwijl ik schrijf. Nu ben ik voor een verhaal andersom begonnen, eerst de personages en hun handelen bedenken en definiëren. Vond het moeilijk, en als ik iets moeilijk vind, zoek ik het uit. http://www.lemniscaatmethode.b.....kort_1.pdf
Het stukje heet ‘denkpatronen’. Het zijn niet míjn denkpatronen (of toch? Als ik daarover ga nadenken wordt het een Droste-effect, help)maar die van het personage, over het themawoord: elders.
Voor mij is het klip en klaar – lichaam en geest worden het nooit eens.:)Echt contact is niet de bedoeling.
Jan 🙂
Mijn grootste makke is mijn blonde haar, dus ik was ook even de weg kwijt. Werd zelfs onzeker omdat JanP er iets anders in las. Als ik het lees staat er dat hoe hard je soms ook schreeuwt, degene tegen wie je fluistert het soms beter hoort. Soms praat je beide dezelfde taal en verstaat elkaar alsof je beide uit een ander universum komt. Mij raakt dat.
Als iets minder toegankelijk is, mag de lezer zelf bepalen wat hij ziet, daar hou ik van.
@miranda het is een sterk stuk..maar ik mis leestekens. wat wordt gedacht en wat wordt gezegd is daardoor voor lezer m.i. te niet-evident.
ik hou van raadselachtig maar dit stuk is daardoor net niet af, vind ik
@Miranda, vorm en inhoud zijn hier goed op elkaar afgestemd.
@jelstein, er wordt alleen gedacht in dit stuk, er is geen dialoog. Er missen geen leestekens. Raadselachtig is het ook niet. De titel is denkpatronen en daarmee zijn de denkpatronen van het personage het perspectief. Dank je voor het lezen 🙂
Zo, daar word ik bij van Nienke, dank je 🙂
Dank je Ineke, ben ik blij mee 🙂
@Miranda Ongeacht of het jouw gedachten zijn. Ik blijf van mening dat er leestekens ontbreken. Voor mij doet dat nu veel afbreuk aan het stukje
@Jelstein het zijn niet mijn gedachten, maar die van het personage. De ik-vorm is niet de ik van de schrijver.
In gedachten horen geen aanhalingstekens. Er wordt hier niets gezegd, alleen gedacht.
ik ontbeer kennelijk inzicht; maar ben niet overtuigd geworden.6 ik zal maar eens op zoek gaan naar de regels hier omtrent
Ik beoogde gelukkig niet je te overtuigen 😉
Dat is weer een héél ander denkpatroon.