Het gedicht Boek omdat het Boekenweek is:
Boek
Het gebladerte ritselt tussen mijn vingers
de geur van vers papier stijgt op
vanuit het opengeslagen boek
alsof het voorzien is van stoffen
die tussen letters en zinnen
zijn verstopt en loslaten zodra
ze op het punt staan het daglicht
te zien en te worden opgenomen
met de intentie van de tekst.
Het verzinken dat doet denken
aan het afwezig zijn van verstand
van uitschakeling en overgave
op reis naar elders zonder
weg te hoeven gaan, zomaar
naar andere gedachten.
De reis die duurt zolang
de laatste pagina niet is bereikt
en het brein in beweging houdt
als een trein die voortgaat
tot het einde ervan en tot slot
nog even doordendert.
@ Mas Waar zouden we zijn zonder boek?
Ik vind vooral de eerste paar regels van de eerste strofe erg sterk en sfeervol. Ik heb het gevoel dat de rest met pijn en moeite erbij is verzonnen, dat is minder beeldend en de zinnen lijken minder te vloeien.
@Mas reizend naar elders in een boek: met dat themaben ik ook bezig, maar jij hebt het al gedaan. Super!
Prachtig!
De laatste zinnen zijn mooi Mas! Hoe het verhaal nog even doordendert als het boek uit is 🙂
@Mas, een geslaagd gedicht. Ik vind het jammer dat je boven het gedicht een aankondiging hebt geplaatst. Dat had van mij in een reactieveld gemogen.
@Ineke tnx en je hebt helemaal gelijk, maar het gedicht was 7 woorden te kort…
@Gerda @Inge dankjewel.
@Mas, als ik het niet dacht 😉