Haar ogen zijn al koolzwart
toch pakt ze het potlood weer.
Af en toe
een uitschieter vanjewelste
door het hobbelige spoor.
Haar vingers bevochtigt ze
op haar grauwe tong en veegt.
Met zichzelf alleen
stift ze haar mond rood
iets te groot
tanden kleuren mee
Een vrouw tegenover haar
gniffelt naar haar man
maar híj loert onafgebroken
naar dat veel jonger ding
aan de andere kant van het gangpad
onopvallend hoopt hij
haar oogopslag is vernietigend.
Snel kijkt hij naar zijn vrouw
platinablond en een net te korte plissérok
zilveren ringen aan haar witte vingers
haast niet te onderscheiden van haar nagels.
Paarlemoer
lichter dan haar ontblote tanden
die ik even spot
tussen zalmkleurige lippen
wanneer ze een geeuw onderdrukt.
Beste Svara, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie