0
Ik keek naar dat wijf, iets ontnam me het zicht. Zweet op haar lijf, glinsterde in het licht De maan was vol, en ze schreeuwde het uit. Het maakte me horendol. Er groeiden haren op haar huid. Ik keek naar haar tanden, wit met druipend kwijl. Ze wilde me aanranden, […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie
Stil Verlangen
Ik wil omhoog en klauter door. Er is een lichtpunt, door mijn ogen gevangen. Naar het lichtpunt, is een stil verlangen, die ik koester en verzorg. Nu kan ik klimmen, nu kan ik vechten, en ik ga omhoog. De wanden zijn glad, het slijk is glibberig. Naar het lichtpunt, zet […]
-
Poëzie, Studie & werk
Balans
Die laatste dag, dat je werkte de spullen die je wilde opruimen de mailbox die je leegmaakte de mensen die je nog eenmaal groette Die dag kwam als ooit de eerste toen je onwennig in een klein kantoor alles nog deed met pen en papier je de jongste onder je […]
-
Poëzie
Mijn graai-grabbelton
Langzaam draai ik me om, want ik wentel me, wentel me, in mijn graai-grabbelton. Het is hier zo warm en zo knus, steeds als ik mijn geld weer tel, sta ik hoger in de plus. Winsten maken, woeker, woeker, zweep erover, gedane zaken, woeker woeker, en ik tussendoor, nog een […]
-
Poëzie
Ik mis je, mijn liefste
De kist zakt in het gat. Ernaast wacht modder, en het ruikt naar mos. Het doet me denken aan het bos waar we samen wandelden, elkaars hand vasthielden. ‘Stof zijt gij…’ Maar ik luister niet, het is allemaal zo intens, schiet vol, overmand door verdriet. Ik zal je nooit meer […]
-
Poëzie
Lieve Dora
Ze heette Dora, en ik was een beetje gek op haar. Nog maar zestien, blanke huid, een beetje raar. Waarom ik haar lief vond, vraagt u zich af. Haar ene oog deed immers altijd maf? Ik keek haar aan in haar andere oog. Die me dubbelblauw en dubbeldiep haar ziel […]
-
Communicatie, Poëzie
Vergeten
De erfenis vormt het fundament op pijlers van monologen diep verankerd in de grond met voldoende dragend vermogen voor torens van perkament. Beschreven met enigma’s in een onherkenbaar schrift sinds onze heugenis verborgen een waardeloze gift van een uitgestorven ras. En wij, erfgenamen der leugen verzamelen de resten in worsteling […]
-
Poëzie
De golven van je haren
Voorzichtig kijk ik naar je gezicht, omdat je niet weet, dat ik verliefd op je ben, zweet in jouw zonlicht, en verdrink in de golven van je haren. Vannacht ga ik van je dromen, en alles zal goed komen, alleen in mijn bruidsbed, zink weg in een droom, waarin ik […]
-
Cultuur, Maatschappij, Mensen, Poëzie
De kleine letters
In een stoffige projectie die kleine letters horend bij de blauwdruk van het bestaan die niemand in handen heeft nauwelijks te lezen bekijken met blijven lachen tot je een ons weegt is wrang te weten -ondanks getatoeëerd met accuzure tegenvallers- mensen die veel weten en denken kennis van zaken te […]
-
Communicatie, Fictie, Mensen, Poëzie
Dolgedraaid
Een volmaakte cirkel, volkomen naadloos rond. Zonder zichtbaar begin of eind. Hoe zit dat met een rotonde? Of plastic emmers die naadloos uit de fabriek komen? Mijn gedachten dansen toerloos in het rond: kom hier maar eens uit! Wie heeft bepaald waar de cirkel begon, wie besloot: hier trek ik […]
-
Cultuur, Mensen, Poëzie
Het kind in de stierenvechter
Ik slecht een barrière slechts om door te kunnen groeien als het kind wat ik zoek ongeremd veranderend en opgeruimd en huilend levend om de as van het leven een ledig vooroordeel van een toreador bijvoorbeeld met vertekend het ervaren houdt de psyche open neemt alles zo het is en […]
-
Poëzie
ONGEDAAN
Als het ooit helemaal windstil was zou er geen rimpeling zijn op het wateroppervlak van een modderige poel. Als ik ongedaan kon maken wat ik verkeerd deed, wat misdaan werd door mijn schuld, wat er fout ging door omstandigheden waarvoor ik de blaam op mij neem; als ik ongedaan kon […]
-
Cultuur, Maatschappij, Poëzie
Traditie
Hoe schimmig ook mij verrassen bij elk moment van nadenken de gedachten die bewegen als spreeuwenzwermen vloeivormend in het najaar door het hoofd de herinneringen vals nijgen respectloos naar traditie maar zwarte piet was nooit een relikwie van de slavernij was het maar zo simpel zonder het goed te praten […]
-
Communicatie, Natuur, Poëzie
Bosbrand
Een gouden gloed beschijnt de hoogste toppen van de bomen. Een vuur, dat spontaan ontvlamt vol passie en vol kleur; geel, oranje, rood. Atomen, een explosie van geuren van warmte, van gloed komt schitterend tot leven en wordt vol verwachting, in extase haast, begroet door een roodwit hoedje dat hier […]
-
Poëzie
MORGEN
Soms wanneer kaarsen nog een laatste keer opflakkeren vooraleer definitief uit te doven, treedt donker spoediger in dan schaduwen. Vlammen van de open haard onthullen ironisch niets dan warmte. Soms wanneer je wakker wordt een volgende morgen, verlossing hebt gezocht in het toilet, koffie hebt gedronken als aanstalten maken om […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties