0
Lig languit in het gras, rietje in mijn mond, En de zon schijnt lekker, ik voel me zo gezond. Glaasje groentesap, dan wat Chinese thee, Ja, zo word ik honderd, misschien wel honderdtwee. De buren vieren feest, ik snap echt niet waarom. Het kost je levensjaren, ze zijn zo oliedom. […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie
Nauwe steeg
Dan is er steeds die nauwe steeg, waar ik door moet, ik voel me leeg. Dan krijg ik honger, heb ik dorst, dan wil ik warmte, ik zoek je borst. Maar er is niets, het is benauwd. Een woestenij, toch voelt het koud. Ik steek mijn hoofd diep in mijn […]
-
Mensen, Poëzie
Effe niks
Jij bliksemschicht je door mijn leven. Met jouw snavelmasker pik jij onbesuisd op mij in. Ik moet mij tegen jouw gedachteloos gebek beschermen. Ik delete jou en leef door, maar jij -met vuurvaste tong blikken werpend- jij bezwangert mij met rozengeur, jij tikt onachtzaam door, jij tikt totdat ik stik! […]
-
Fictie, Poëzie, Studie & werk
Kennisdip
Een schooldirecteur in diepe mineur ontdekte een piek in het spieken op examendagen Hij kon niet verdragen dat leerlingen samen zonder zich te schamen hun eigen examen frauderend haalden en niemand taalde naar de kennisdip die in een wip de kranten haalde ‘De schoolreputatie is een abominatie!’ riep hij tot […]
-
Poëzie
KLEINE KROEG
Er is die kleine kroeg in de haven (en er zullen er wel meer zijn). Voor de zeegeesten is het een kerkhof van omgekomenen op de vaart. Bij vissers gezegend met inkomen en gehaat om rampspoed. Niets wereldschokkends maar wel kwaad. Verdronken slachtoffers spoken in de straat, nooit later dan […]
-
Poëzie
(120) Woorden
Als er één woord is geschreven, is er nog niets aan de hand, maar als er een woord wordt toegevoegd ontstaat er een hecht verband. Nog meer woorden vormen zinnen als geheel een consonant, zinnen verbinden tot verzen en resoneren in een formant. Hele verzen vol met woorden, regels zonder […]
-
Natuur, Poëzie
Pelophylax
Een lelieblad als zetel badend in de zon tegelijk verwarmingsketel voor het vloeibare gazon Als donderkop geboren een metamorfose ondergaan vele zusters en broeders verloren in de selectie van het bestaan Nog is het poikilotherme wezen gedoemd te worden gegeten vele vijanden zijn te vrezen dominant in de voedselketen Verdediging […]
-
Cultuur, Poëzie
Rika opnieuw ontmoet
Zij was het, geen twijfel mogelijk. Zij zat in de trein die de mijne passeerde, de andere richting in. Zij was blond. Volgens de schema´s die ik in mijn hoofd heb – of moet ik zeggen: had? – heb ik geen speciaal zwak voor “blond”. Maar haar engelachtige uitstraling vertelde […]
-
Mensen, Poëzie
Kikvors
Niet in zeven sloten tegelijk wandel ik langs waterkant op zoek naar kwakers in moerassig dras ik denk aan hen schreeuwend in het riet hun liefdeslied door niemand gehoord klanken die sterven in oneindig duister als ik een keel opzet springt er niemand op ik denk aan hen smachtend in […]
-
Poëzie
Vampierseks
Ik keek naar dat wijf, iets ontnam me het zicht. Zweet op haar lijf, glinsterde in het licht De maan was vol, en ze schreeuwde het uit. Het maakte me horendol. Er groeiden haren op haar huid. Ik keek naar haar tanden, wit met druipend kwijl. Ze wilde me aanranden, […]
-
Poëzie
Stil Verlangen
Ik wil omhoog en klauter door. Er is een lichtpunt, door mijn ogen gevangen. Naar het lichtpunt, is een stil verlangen, die ik koester en verzorg. Nu kan ik klimmen, nu kan ik vechten, en ik ga omhoog. De wanden zijn glad, het slijk is glibberig. Naar het lichtpunt, zet […]
-
Poëzie, Studie & werk
Balans
Die laatste dag, dat je werkte de spullen die je wilde opruimen de mailbox die je leegmaakte de mensen die je nog eenmaal groette Die dag kwam als ooit de eerste toen je onwennig in een klein kantoor alles nog deed met pen en papier je de jongste onder je […]
-
Poëzie
Mijn graai-grabbelton
Langzaam draai ik me om, want ik wentel me, wentel me, in mijn graai-grabbelton. Het is hier zo warm en zo knus, steeds als ik mijn geld weer tel, sta ik hoger in de plus. Winsten maken, woeker, woeker, zweep erover, gedane zaken, woeker woeker, en ik tussendoor, nog een […]
-
Poëzie
Ik mis je, mijn liefste
De kist zakt in het gat. Ernaast wacht modder, en het ruikt naar mos. Het doet me denken aan het bos waar we samen wandelden, elkaars hand vasthielden. ‘Stof zijt gij…’ Maar ik luister niet, het is allemaal zo intens, schiet vol, overmand door verdriet. Ik zal je nooit meer […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties