Schrijf mee!
« »

Mensen, Poëzie

Hun Polleke

17 februari 2014 | 120w | Svara | 1 |

meteen al vonden we het niks
zo’n blikken bullebak
grijs op dubbele wielen
frontaal voor onze neus
zonder blèrende kinderen
dat wel

het vaalgele zonnescherm
rolde soepeltjes naar beneden
de hardgroene zijflappen vormden
hun afgebakend onderkomen
een plastic netwerk
fluororanje
tot vierkant raamwerk gesmolten
zo’n zeventig centimeter hoog
werd met precisie uitgerold en
vastgezet met lange pinnen
tot op de millimeter nauwkeurig
paste de stalen poort in het gat

en toen pas
onder het genot van twee paar ogen
schreed mevrouw Kees gracieus
naar buiten haar oren gespitst

met haar goudblonde lokken
rekte ze zich uit
inspecteerde al kwispelend
haar paradijs

genoeglijk zitten ze zo gedrieën
in hun vertrouwde hok
– nee het zijn geen Duitsers –
ze zijn wel ongewoon
stil

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Svara of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »