Schrijf mee!
« »

Communicatie, Liefde, Mensen, Poëzie

Mijn schild is mijn pas

18 februari 2014 | 120w | Mattie | 3 |

Jij verdwijnt naar de vergetelheid,
van de dagelijkse warme prak.
Jij ontbindt in burgerlijke gehoorzaamheid,
waarin je zorgelijk veilig bent gekooid.
Jij lost op in normaliteit,
verscheurd door koffie met een koekje.
Jij vervliegt in middagdutterij,
essentieel voor waarlijk leven.

Jij verwijst naar dromenland,
elke nacht steek jij over.
Je tattoeert mij in je ziel,
onverwijderbaarheid etsend.

Jij ontsnapt gestaag wekelijks,
omarmt mij onafgebroken.
jij liefkoost mij tot geluk,
met jouw tedere kussen.
jij onttriest mij met je warmte,
en laat mij dooien.
jij streelt mij tot droefeloos,
zet mijn smartgeheugen stil.
jij mint mij onophoudelijk,
samensmelten tot wij één. jij onteenzaamt mij met jou.

Zonder jouw bescherming,
bezet woordenloosheid mij.
Bevecht mijn leven,
met passende daden… of ik pas

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mattie of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »