0
‘In de haven loop ik weleens tegen een baksteentje aan,’ zegt hij. ‘Ik kan het die jongens goedkoper aanbieden dan de koffieshop. Loopt nog best op.’ Hij lacht en schuift zijn mok opzij. ‘Wat een bocht is het eigenlijk. Verslavend filtraat van bonen met cafeïne. Ik pak vast een bier, […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Communicatie, Mensen, Natuur, Poëzie
Bo van Kamer
Hoewel opgeruimd, zijn er dingen die ik me afvraag, zoals: dromen meeuwen sneller dan mensen slapen? Maar ook: waarom zijn er 232 vrouwen en meisjes die de naam Duifje dragen. Ook discussieer ik met mezelf of Aicha en Bessie elkaars enharmonisch equivalent zijn. Mogelijk afhankelijk van de toonsoort, interrumpeert zoonlief, […]
-
Communicatie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Aangeboden (t.e.a.h.)
Tegen elk aannemelijk hart: Bovenkamer (mldh1969) met inhoud. Specificaties: Licht beschadigde achterkant wegens val van fietsje in de lente van ’77, restanten van krammen vrijwel onzichtbaar gerestaureerd. Loopt nog als een zonnetje, soepele algoritmen. Belezen. Inhoud: bevat meerdere archieven, redelijk stofvrij. Laatjes in zowel de linker als rechterzijde, goed geoliede […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Geen pas
Dat maakt toch geen pas. Zo’n rij woorden in een jas die niet eens iets vertellen. Een zin om de leesbaarheid van de letters te versnellen. En dan ook nog voordragen als en taal virtuoos. Dat maakt van de pas een doos waar mensen in passen. Hokjes en afgemeten precies […]
-
Communicatie, Poëzie
Literair café
Literair café. Een evenement voor €0,00. Honderdtwintig woorden is de prijs, voor oor en hoor. Woorden lijken op handen, ze kunnen aaien, strelen, kneden, breken of vormen. Helpend uitnodigend zijn, je laten voelen. Ze lijken op voeten, trappend, schoppend, struikelend, rechtopstaand, ze dragen gewicht en laten je lopen. Scherpen dolken, […]
-
Poëzie
Dikke tranen
Buiten huilt het lijkt het wel Al een dag of twee soms zijn het dikke tranen en dan snikt het nog wat na om daarna wederom een waterval uit te storten Ik vraag me af of het de rug van Sven Kramer was het niet presteren van Nicolien in die […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen, Poëzie
Mijn schild is mijn pas
Jij verdwijnt naar de vergetelheid, van de dagelijkse warme prak. Jij ontbindt in burgerlijke gehoorzaamheid, waarin je zorgelijk veilig bent gekooid. Jij lost op in normaliteit, verscheurd door koffie met een koekje. Jij vervliegt in middagdutterij, essentieel voor waarlijk leven. Jij verwijst naar dromenland, elke nacht steek jij over. Je […]
-
Mensen, Poëzie
Hun Polleke
meteen al vonden we het niks zo’n blikken bullebak grijs op dubbele wielen frontaal voor onze neus zonder blèrende kinderen dat wel het vaalgele zonnescherm rolde soepeltjes naar beneden de hardgroene zijflappen vormden hun afgebakend onderkomen een plastic netwerk fluororanje tot vierkant raamwerk gesmolten zo’n zeventig centimeter hoog werd met […]
-
Mensen, Poëzie
Ongehoorde ontmoeting
Haar ogen zijn al koolzwart toch pakt ze het potlood weer. Af en toe een uitschieter vanjewelste door het hobbelige spoor. Haar vingers bevochtigt ze op haar grauwe tong en veegt. Met zichzelf alleen stift ze haar mond rood iets te groot tanden kleuren mee Een vrouw tegenover haar gniffelt […]
-
Poëzie
Ontmoeting
Poëtische ontmoeting Na vijf workshops poëzie had ik de smaak te pakken. Het is inspirerend om met elkaar over poëzie te praten. Een leesvriendin stelde spontaan haar huiskamertafel ter beschikking en dan ontmoeten ze elkaar voor het eerst. Kennis maken Lot is verdwaald en dan opent Sofie een deur binnen […]
-
Poëzie
Het verlossende niets
dan verlang ik naar de dood eenzaam van god verlaten koud berooid zoekt mijn hand om een hap een kruimel brood om leegte te vullen is hier niet en nooit geweest mag ik sterven hier en me nu laven het verlossende niets eindelijk mijn dorst gelest treur niet herinner niet […]
-
Liefde, Poëzie
Lunch
De zon schijnt op deze voorjaarsdag. Ze zitten op het terras aan het water. Ze aait regelmatig even zijn been. Ze zoekt regelmatig lichamelijk contact met hem. Ze houdt van hem. Overduidelijk! Liefdevol voert ze hem wat van de lunch die op hun borden ligt. Hij zit comfortabel. Hij geniet […]
-
Poëzie
BEDENKING
Te bedenken dat er lui zijn die het allemaal slikken voor zoete koek, zelfs anderen terecht wijzen als die er een verschillende mening op nahouden. Te bedenken dat er velen zijn die het evenmin weten maar overtuigd zijn van hun gelijk en proberen het aan te smeren als zalvende boter […]
-
Cultuur, Poëzie, Politiek
Proeve van omwentelende surrealistische poëzij
“Ik geloof dat ik begrijp wat er staat” Bolbuikig marchanderende fopdressoirs deponeren hun eeuwig mislukte oogst bij het zweetverwekkende abattoir de loeiende stilte verknipt de dageraad de angstige bourgeois grijpt mis op zoek naar zijn kapotte regenpak ziedend verzucht de zee dat het klotsen afgelopen moet zijn de boekenlezeressen struikelen […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties