‘In de haven loop ik weleens tegen een baksteentje aan,’ zegt hij. ‘Ik kan het die jongens goedkoper aanbieden dan de koffieshop. Loopt nog best op.’
Hij lacht en schuift zijn mok opzij. ‘Wat een bocht is het eigenlijk. Verslavend filtraat van bonen met cafeïne. Ik pak vast een bier, jij nog een filtraat zeker?’
Hij trekt een half literblik open. Zijn adamsappel rolt op en neer.
‘Ah de eerste, Johan. Dat is de lekkerste. Op de tweede na dan. Dat is euforie. Het embryo van de roes. Heb je je voorbereid?’
‘Nee, jij hebt wit. Toch?’
Hij knikt, draait weer een shagje en goochelt met zijn Zippo. In een hoepel van lichtblauwe rook opent hij. Pion op d4. Gatver.
« Vers bakkie
Bakkie »
« Vers bakkie Bakkie »
Communicatie, Eten & drinken, Poëzie
schaken
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Vers bakkie Bakkie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Hahaha, Leuk!
Leuk een hartje.
Ik ontdek dat weleens één woord is. Zo schreef ik het nog nooit.
Mooi beeldend verhaal, Jan P
<3
♥ grijns
Dank jullie wel!
@Hilde: Ik zie tegenwoordig zo vaak “WEL IS” voorbij komen, dat ik niet verbaasd zou zijn wanneer dat op termijn als nieuwe juiste spelling gaat gelden.
@Jan: Ik wacht nog steeds op mijn portie filtraat 😉
Ja Sanne, dat is wellicht het nieuwe schrijven, schrijven zoals je het hoort.
Ik schrijf altijd ‘wel eens’, ik kan geen betekenis voelen bij ‘weleens’. Heel raar is dat, terwijl het een correct woord is.
@Hilde en Sanne. Wel eens en weleens, kunnen beide. Wel is, is voor mij een gruwel, dat terzijde.
heel leuk!
Dank je wel, M.D.6